کمبود نیتروژن در مرکبات

کمبود نیتروژن در مرکبات با زردی یکنواخت برگ‌های پیر شروع می‌شود. ابتدا رنگ سبز برگ‌ها کم شده و سپس کل برگ حالت سبز کم‌رنگ و زرد به خود می‌گیرد. رشد شاخه‌ها محدود شده و طول میان‌گره کاهش می‌یابد.
اندازه برگ‌ها کوچک و نازک شده و ریزش برگ افزایش می‌یابد.
میوه‌ها کوچک مانده و پوست آن‌ها نازک و کیفیت داخلی میوه کاهش می‌یابد.
درختانی که دچار کمبود نیتروژن باشند، در بهار گل‌دهی ضعیفی دارند و توانایی کافی برای رشد شاخه‌های جدید را نشان نمی‌دهند.

کمبود فسفر در مرکبات

کمبود فسفر کمتر از کمبود نیتروژن قابل مشاهده است، اما با کاهش رشد ریشه، کاهش رشد شاخه‌ها، کوچک ماندن برگ‌ها و تیره شدن رنگ برگ‌ها همراه است.
در موارد شدید، حاشیه برگ‌ها بنفش‌مایل شده و گلدهی کاهش می‌یابد.
درختانی که کمبود فسفر دارند، شاخه‌های کوتاه با برگ‌های کوچک تولید می‌کنند و میوه‌ها دیرتر به بلوغ می‌رسند.

کمبود فسفر با کاهش رشد ریشه و ساقه، برگ‌های کوچک و سفت و گیاهانی با شکل دوکی مشخص می‌شود. برگ‌های مسن‌تر ممکن است سبز تیره یا بنفش مایل به قرمز شوند و گلدهی کاهش یابد.

کمبود فسفر در مرکبات منجر به طیف وسیعی از مشکلات فیزیولوژیکی، مورفولوژیکی و کیفیت میوه می‌شود، که در درجه اول به دلیل کمبود فسفر موجود در خاک است که برای رشد گیاه و رشد میوه ضروری است. علائم معمولاً ابتدا در برگ‌های مسن ظاهر می‌شوند زیرا فسفر در داخل گیاه متحرک است. برگ‌های مسن‌تر رنگ سبز تیره خود را از دست می‌دهند، کوچک، باریک می‌شوند و با تغییر رنگ ارغوانی یا برنزی تبدیل می‌شوند. در موارد شدید، کک و مک‌های قهوه‌ای مایل به برنزی کوچک ممکن است به خصوص در امتداد رگبرگ‌های اصلی ایجاد شوند که بعداً در سراسر تیغه برگ به هم می‌پیوندند. برگ‌ها ممکن است زودتر از موعد ریزش کنند و در نتیجه تاج پوشش نازکتری ایجاد شود. برگ‌های جوان سرعت رشد کمتری را نشان می‌دهند و همچنین ممکن است کوتاه یا ضعیف به نظر برسند. میوه‌ها اغلب بدشکل، با پوستی زبر، خشن و ضخیم و هسته توخالی هستند و ممکن است قبل از بلوغ طبیعی بیفتند. میزان آب میوه کاهش می‌یابد و میوه نسبت به کل مواد جامد محلول، اسیدیته بالاتری نشان می‌دهد و بلوغ میوه را به تأخیر می‌اندازد. گوشت میوه معمولاً گوشتی است و بافتی زبر با آب میوه کم دارد.