اول سن برگ و الگوی زردی را ببینید. زردی یکنواخت برگ پیر می‌تواند از N، کلروز بین‌رگبرگی برگ پیر از Mg و در برگ جوان از Fe/Mn/Zn باشد. شوری، غرقاب، فیتوفترا، HLB و آسیب ریشه نیز باید بررسی شوند.

در HLB لکه سبز و زرد معمولاً روی دو نیمه برگ نسبت به رگبرگ میانی نامتقارن است و ممکن است همراه میوه نامتقارن، بذر سقط‌شده، ریزش و خشکیدگی سرشاخه باشد. کمبود تغذیه‌ای معمولاً منظم‌تر است؛ تأیید قطعی HLB آزمایشگاهی است.

گموز فیتوفتورایی، زخم و آفت، آفتاب‌سوختگی و در بعضی شرایط کمبود مس می‌توانند صمغ ایجاد کنند. محل ضایعه و وضعیت طوقه برای تشخیص اهمیت دارد.

این الگو بیشتر با کپک دوده‌ای سازگار است. دوده روی عسلک آفات مکنده مثل شته، سفیدبالک و بعضی شپشک‌ها رشد می‌کند؛ پشت برگ، شاخه و محل اتصال میوه برای آفت و مورچه بررسی شود.

کمبود آهن و منگنز، pH بالا، آهک و بی‌کربنات آب، خفگی ریشه و بعضی سمیت‌ها می‌توانند این ظاهر را بسازند. فقط بر اساس رنگ برگ آهن اضافه نکنید.

تنش درخت و نوسان شدید آب، گرمای زیاد، باد گرم، عدم تعادل K و حساسیت رقم می‌توانند ترک را تشدید کنند. یکنواختی رطوبت خاک معمولاً مهم‌تر از یک محلول‌پاشی منفرد است.

گرمای بالا و تابش مستقیم، کم‌آبی و بازشدن ناگهانی تاج پس از هرس شدید می‌تواند پوست و برگ را بسوزاند. حفظ آب یکنواخت و پرهیز از هرس شدید در گرما مهم است.

خیر. مرکبات برای باردهی به هرس سنگین سالانه نیاز ندارند. حذف شاخه خشک، بیمار، متقاطع، پاجوش زیر پیوند و بازکردن محدود تاج کافی است.

زمان و مقدار به رقم، سن درخت، بار، اقلیم، خاک و آب بستگی دارد. برنامه باید با فنولوژی رشد ریشه، فلش رویشی، گلدهی و رشد میوه هماهنگ و بر پایه آزمون برگ و خاک تنظیم شود.

خیر. آهن فقط یکی از علت‌هاست. Mg، Mn، Zn، N، شوری، ریشه بیمار و HLB نیز می‌توانند زردی ایجاد کنند.

بخشی از ریزش پس از تشکیل میوه طبیعی است. تنش گرما یا آب، بار زیاد، HLB، آفات، بیماری، ضعف ریشه و تغذیه نامتعادل می‌توانند ریزش را تشدید کنند.

در درختان بالغ معمولاً خسارت برگی را بهتر تحمل می‌کنند، اما در نهالستان و باغ جوان رشد را عقب می‌اندازد. زخم‌های مینوز نیز می‌توانند ورود شانکر را تسهیل کنند.

کپک دوده‌ای معمولاً بافت را مستقیم آلوده نمی‌کند؛ روی عسلک سطح برگ رشد می‌کند. مشکل اصلی آفت عسلک‌زا و کاهش نورگیری برگ است.

کنه زنگ، تریپس، بیماری‌های پوستی، آفتاب و آسیب مکانیکی از علل مهم‌اند. زمان شروع خسارت و شکل لکه برای تشخیص اهمیت دارد.

مرکبات غیرکلیماتریک‌اند؛ پس از برداشت مانند موز یا گلابی به رسیدگی داخلی ادامه نمی‌دهند. برداشت باید بر اساس بلوغ و کیفیت مناسب همان رقم انجام شود.

دمای مناسب به رقم و منطقه تولید بستگی دارد. برای بسیاری از پرتقال‌ها حدود ۳ تا ۸ درجه سانتی‌گراد گزارش شده، اما حساسیت به سرما و مرحله بلوغ باید در نظر گرفته شود.

برای بسیاری از نارنگی‌ها حدود ۵ تا ۸ درجه سانتی‌گراد و رطوبت نسبی بالا مناسب است؛ رقم و مدت نگهداری مهم‌اند.

Penicillium digitatum معمولاً از زخم وارد می‌شود. کاهش جراحت، پاکیزگی، حذف میوه آلوده و سردکردن سریع از پایه‌های کنترل پس از برداشت‌اند.

خیر. شوری می‌تواند رشد ریشه و تاج را کم کند، نوک و حاشیه برگ را بسوزاند، ریزش را زیاد و جذب عناصر را مختل کند. سدیم و کلر زیاد باید در آب و خاک بررسی شوند.

بور ضروری است اما فاصله بین کمبود و سمیت باریک است. مصرف کورکورانه می‌تواند سوختگی برگ و افت عملکرد بدهد؛ تصمیم باید با آنالیز و سابقه باغ انجام شود.

هر دو ممکن است صمغ ایجاد کنند، اما کمبود مس بیشتر روی شاخه جوان با پاکت صمغی و رشد غیرعادی دیده می‌شود، درحالی‌که فیتوفترا اغلب پوست تنه و طوقه را درگیر می‌کند.

در منابع معتبر فعلی درمان قطعی برای درخت آلوده وجود ندارد. نهال سالم، جلوگیری از انتقال، پایش و مدیریت ناقل و اجرای مقررات قرنطینه‌ای مهم‌ترین اقدامات‌اند.