کمبود N
کمبود نیتروژن (N)
نشانه کلیدی: رنگپریدگی و زردی عمومی از برگهای پیر، ساقه باریک، رشد و باردهی ضعیف.
اقدام کاربردی: آزمون خاک/برگ؛ بررسی شستوشوی N و سلامت ریشه؛ سپس اصلاح مرحلهای نیتروژن متناسب با EC و مرحله رشد.
این صفحه برای پاسخ دادن به طیف وسیعی از پرسشهای کشاورز درباره خیار (Cucumis sativus L.) ساخته شده است: از انتخاب بذر و آمادهسازی خاک تا مدیریت گلخانه و مزرعه، آبیاری و تغذیه، تشخیص کمبود و سمیت عناصر، اختلالات فیزیولوژیک، آفات، بیماریهای قارچی و باکتریایی و ویروسی، نماتد، علفهای هرز، مدیریت تلفیقی و برداشت.

این بخش جایگزین تشخیص آزمایشگاهی نیست؛ اما برای محدود کردن دامنه علتها بسیار مفید است.
خیار گیاهی علفی و یکساله از جنس Cucumis است. ساقهها روندهاند و با پیچکها از تکیهگاه بالا میروند. برگها پهن، زبر و نسبتاً بزرگاند و سطح تبخیر بالایی ایجاد میکنند؛ به همین دلیل بوتهای که بار میدهد نسبت به نوسان رطوبت ریشه حساس است. میوه از نظر گیاهشناسی نوعی پپو (pepo) است؛ یعنی میوهای گوشتی با پوست نسبتاً محکم که مشخصه بسیاری از کدوییان است.
گلهای خیار میتوانند نر یا ماده باشند. ارقام سنتی و بسیاری از ارقام مزرعهای برای تشکیل بذر و میوه طبیعی به انتقال گرده نیاز دارند، درحالیکه بسیاری از هیبریدهای گلخانهای پارتنوکارپ هستند و بدون لقاح میوه میبندند. ارقام ژینوسیوس عمدتاً گل ماده تولید میکنند و در کشتهای وابسته به گردهافشانی باید تأمین گرده یا رقم گردهدهنده در نظر گرفته شود.
میوه متوسط تا بلند، معمولاً وابستهتر به گردهافشانی، مناسب مزرعه و بازار تازهخوری.
اغلب پارتنوکارپ، پوست ظریفتر، عملکرد بالا در تربیت عمودی و نیازمند مدیریت دقیق اقلیم و تغذیه.
میوه کوتاهتر و ترد، بازارپسند در ایران و منطقه؛ بسیاری از هیبریدها برای گلخانه و برداشت پیوسته مناسباند.
برای فرآوری و ترشی؛ برداشت در اندازه کوچک و تکرار برداشت اهمیت زیادی دارد.
نسبت گل ماده بالا؛ پتانسیل عملکرد زیاد ولی مدیریت گرده در ارقام غیرپارتنوکارپ مهم است.
تشکیل میوه بدون گردهافشانی؛ ستون اصلی کشت خیار گلخانهای مدرن و مناسب محیطهای بسته.
| مرحله | اولویت مدیریتی | خطای پرهزینه |
|---|---|---|
| جوانهزنی | بستر گرم، هواخور، یکنواخت و بدون شوری بالا | بستر سرد و خیس → سبزشدن ضعیف و بوتهمیری |
| ۲–۴ برگ حقیقی | ریشهسازی، نور کافی، آبیاری دقیق و جلوگیری از کشیدگی نشا | ازت زیاد و نور کم → نشای نرم و حساس |
| رشد رونده | توسعه سطح برگ، تربیت، کنترل علف هرز و پایش آفات مکنده | تراکم زیاد و سایهاندازی |
| گلدهی | تعادل رشد رویشی/زایشی، آب یکنواخت و حفاظت از گردهافشانها | تنش گرما، خشکی یا مصرف بیرویه N |
| تشکیل و رشد میوه | K، Ca، آب یکنواخت، سلامت ریشه و برداشت منظم | نوسان آبیاری → بدشکلی و اختلالات کیفیت |
| برداشت پیوسته | حفظ برگ فعال، کنترل EC، جلوگیری از باردهی بیشازتوان بوته | تاخیر در برداشت → درشتشدن میوه و افت گل/میوه جدید |
خیار گرمپسند و به یخبندان بسیار حساس است. خاک سرد، جوانهزنی و رشد اولیه را کند میکند. در تولید تجاری، دمای خاک حداقل حدود ۱۵–۱۶°C برای استقرار قابل قبول و بازه گرمتر برای جوانهزنی سریعتر مطلوب است.
در گلخانه، هدف معمولاً حفظ روزهای معتدل تا گرم و شبهای نهچندان سرد است؛ گرمای شدید، شبهای گرم، کمنوری یا نوسان زیاد دما میتواند گل و میوه جوان را ریزش دهد.
رطوبت نسبی متوسط تا نسبتاً بالا برای رشد خیار مفید است، اما ماندگاری قطرات روی برگ و شبنم طولانی بیماریهای برگی را تقویت میکند. هدف مدیریت گلخانه باید «رطوبت کافی بدون تراکم و خیسماندن برگ» باشد.
تهویه، فاصله بوته، هرس صحیح و زمان آبیاری از ابزارهای اصلی کنترل رطوبتاند.
خاک عمیق، حاصلخیز، دارای زهکشی مناسب و ماده آلی کافی بهترین نتیجه را میدهد. خاک سنگین و اشباع خطر فیتوفترا، پیتیوم و کمبود اکسیژن ریشه را بالا میبرد؛ خاک بسیار شنی نیز به دفعات بیشتر آب و تغذیه نیاز دارد.
برای بیشتر خاکها، pH حدود ۵.۸ تا ۶.۶ بازه مطلوبی برای دسترسی عناصر است. در کشت بدون خاک، pH محلول غذایی معمولاً کمی اسیدی نگه داشته میشود. خیار نسبت به شوری حساستر از بسیاری از محصولات مقاوم است و افزایش EC میتواند رشد، سطح برگ و اندازه میوه را کم کند.
سبک، یکنواخت، عاری از عوامل بیماریزا، دارای زهکش و ظرفیت نگهداری آب مناسب.
کمحجم و بر اساس نیاز؛ اشباع دائمی محیط ریشه یکی از مهمترین پیشزمینههای بوتهمیری است.
نشای بیشازحد نرم و کشیده پس از انتقال شوک بیشتری میبیند. پیش از انتقال، بوته بهتدریج با شرایط مقصد سازگار شود.
در خاک گرم و فصل مناسب، کشت مستقیم روش رایجی است. عمق بذر معمولاً حدود ۱.۵ تا ۲.۵ سانتیمتر بسته به بافت خاک و رطوبت تنظیم میشود. فاصله بوته و ردیف به رقم، سیستم داربست، ماشینآلات و هدف بازار وابسته است. منابع تجاری برای خیار تازهخوری فواصل ردیف حدود ۰.۹ تا بیش از ۱.۵ متر و فاصله بوته حدود ۲۰ تا ۴۵ سانتیمتر را گزارش میکنند؛ این اعداد نسخه ثابت نیستند.
در خیار گلخانهای، سرعت رشد زیاد است و خطای آب، EC، دما یا بار میوه خیلی زود در کیفیت و عملکرد دیده میشود.
هدف اصلی، ساختن یک سیستم متعادل است: ریشه سالم + سطح برگ فعال + بار میوه متناسب با توان فتوسنتز. بوتهای که خیلی رویشی است الزاماً پربازده نیست و بوتهای که بیش از توان خود بار گرفته نیز معمولاً در ادامه با افت اندازه میوه، ریزش، ضعف ریشه یا حساسیت بیشتر به تنش روبهرو میشود.
بوته با نخ یا کلیپس هدایت میشود. برگهای بسیار پیر، بیمار یا سایهانداز بهتدریج حذف میشوند. حذف شدید برگ در یک نوبت میتواند تعادل آب و کربوهیدرات را برهم بزند و میوه را در معرض آفتابسوختگی قرار دهد.
نوع هرس به رقم و سیستم بستگی دارد. در بسیاری از برنامهها، گرههای پایین در ابتدای استقرار سبک نگه داشته میشوند تا ریشه و سطح برگ پیش از ورود به بار سنگین تثبیت شوند. دستور شرکت بذر بر نسخه عمومی اولویت دارد.
بسیاری از هیبریدهای مدرن گلخانهای بدون گردهافشانی میوه میبندند. در بعضی تیپها ورود گرده حتی میتواند شکل و یکنواختی میوه را تغییر دهد؛ بنابراین مدیریت حشرات گردهافشان باید متناسب با ژنتیک رقم باشد.
کوکوپیت، پرلیت و بسترهای مشابه امکان کنترل دقیق آب و کود را میدهند، اما اشتباه در EC، pH، درصد زهآب یا گرفتگی قطرهچکان سریعتر از خاک خود را نشان میدهد. پایش ورودی و زهآب جزو کار روزانه است.
| پارامتر | هدف مدیریتی عمومی | اگر از کنترل خارج شود |
|---|---|---|
| دمای روز | گرم اما متناسب با تابش و مرحله رشد؛ از گرمای شدید اجتناب شود | رنگ میوه روشن، تنفس زیاد، ریزش، اختلال تشکیل میوه و افت کیفیت |
| دمای شب | بدون سرمای شدید و بدون شبهای بیشازحد گرم | شب سرد: کاهش جذب و رشد؛ شب گرم: مصرف بیشتر کربوهیدرات |
| رطوبت نسبی | معمولاً حدود ۶۰–۷۰٪ همراه با گردش هوا، بسته به اقلیم و سیستم | رطوبت بالا: شبنم و بیماری؛ رطوبت پایین: تعرق شدید و مشکل انتقال Ca |
| pH محلول غذایی | اغلب حدود ۵.۵–۶.۵ در کشت بدون خاک | قفلشدن Fe/Mn/Zn در pH بالا یا اختلال Ca/Mg/P در pH نامناسب |
| EC محلول | بهطور عمومی حدود ۲–۲.۵ mS/cm در بسیاری از سامانههای هیدروپونیک، اما وابسته به رقم، نور، مرحله و آب | EC بالا: پژمردگی، سوختگی، میوه کوچک؛ EC پایین: رشد آبکی و کمبود |
| تهویه | خروج رطوبت، توزیع دما و جلوگیری از لایه هوای ساکن | افزایش سفیدک، بوتریتیس، اختلال گرده و تعرق نامتعادل |

خیار سامانه ریشه نسبتاً سطحی و میوهای با آب فراوان دارد؛ بنابراین کمآبی سریعاً به کاهش رشد میوه و نوسان شدید رطوبت به بدشکلی، تلخی، اختلال انتقال کلسیم، ریزش و ضعف ریشه منجر میشود. از طرف دیگر، آبیاری بیشازحد اکسیژن ریشه را کم و بیماریهای خاکزاد را تشدید میکند.
برنامه دقیق کوددهی باید از آنالیز آب، خاک یا بستر و مرحله رشد شروع شود؛ نه از یک نسخه ثابت.
در استقرار اولیه، رشد ریشه و فسفر قابلدسترس اهمیت دارد؛ با افزایش سطح برگ، نیتروژن، منیزیم، گوگرد و ریزمغذیها برای فتوسنتز مهمتر میشوند؛ و با ورود به باردهی، تقاضای پتاسیم و کلسیم و آب بالا میرود. مصرف بیشازحد یک کاتیون میتواند جذب کاتیون دیگر را محدود کند؛ برای مثال K بسیار زیاد میتواند جذب Mg و Ca را تحت فشار قرار دهد.
| مرحله | هدف تغذیه | نکات کلیدی |
|---|---|---|
| نشا و استقرار | ریشه فعال و رشد متعادل | فسفر قابلدسترس، Zn در صورت کمبود، N ملایم، پرهیز از EC بالا |
| رشد رویشی | سطح برگ سالم بدون شاخوبرگ آبکی | N کافی همراه K، Mg، S و ریزمغذی؛ کنترل رشد بیشازحد رویشی |
| گلدهی و شروع بار | حفظ گل، ریشه و تعادل رویشی/زایشی | آب یکنواخت، K و Ca کافی؛ بور فقط در صورت نیاز واقعی و با دوز دقیق |
| باردهی سنگین | اندازه، رنگ، سفتی و تداوم برداشت | K و Ca متناسب، Mg کافی، پایش EC و آنالیز برگ/زهآب |
| تنش یا ضعف ریشه | برگشت تدریجی به فعالیت | اول عامل تنش اصلاح شود؛ افزایش کورکورانه کود میتواند EC را بدتر کند |
نمونه مرجع در بسیاری از دستورالعملها «جدیدترین برگ کاملاً بالغ» است. اعداد زیر بازه مرجع آموزشیاند و باید با مرحله رشد، روش آزمایشگاه و رقم تطبیق داده شوند.
| مرحله نمونهگیری | N % | P % | K % | Ca % | Mg % | S % |
|---|---|---|---|---|---|---|
| پیش از گل | 3.5–6 | 0.3–0.6 | 1.6–3 | 2–4 | 0.58–0.7 | 0.3–0.8 |
| اوایل گلدهی | 2.5–5 | 0.25–0.6 | 1.6–3 | 1.3–3.5 | 0.3–0.6 | 0.3–0.8 |
| Fe ppm | Mn ppm | Zn ppm | B ppm | Cu ppm |
|---|---|---|---|---|
| 40–100 | 30–100 | 20–50 | 20–60 | 5–20 |
مرجع: Government of Ontario Crop IPM. این بازهها راهنمای تفسیر هستند و باید با روش نمونهگیری، مرحله رشد و استاندارد آزمایشگاه تطبیق داده شوند.
به عناصر نسبتاً متحرک مانند N، P، K و Mg بیشتر فکر کنید؛ گیاه میتواند این عناصر را از برگ پیر به رشد جدید منتقل کند.
Ca، B، Fe و در بسیاری شرایط Mn محتملترند؛ با این حال pH، دمای ریشه، شوری و اکسیژن نیز باید همزمان بررسی شوند.
اطلس تصویری کمبودها: عکس را با «سن برگ درگیر + الگوی زردی/نکروز + وضعیت ریشه و EC/pH» کنار هم ببینید؛ تشخیص فقط از روی رنگ برگ کافی نیست.
کمبود N
نشانه کلیدی: رنگپریدگی و زردی عمومی از برگهای پیر، ساقه باریک، رشد و باردهی ضعیف.
اقدام کاربردی: آزمون خاک/برگ؛ بررسی شستوشوی N و سلامت ریشه؛ سپس اصلاح مرحلهای نیتروژن متناسب با EC و مرحله رشد.
کمبود P
نشانه کلیدی: رشد کند، برگهای کوچک و تیره/کدر؛ در سرما ممکن است تهرنگ ارغوانی یا لکههای سوخته بینرگبرگی دیده شود.
اقدام کاربردی: دمای ریشه و pH را اصلاح کنید؛ فسفر خاک بهتر است پیشکاشت برنامهریزی شود؛ در فرتیگیشن از منبع محلول فقط بر پایه آزمون استفاده شود.
کمبود K
نشانه کلیدی: زردی و سوختگی از حاشیه برگهای پیر به سمت داخل؛ افت پرشدن و یکنواختی میوه.
اقدام کاربردی: EC، K آب/کود و نسبت K با Ca/Mg بررسی شود؛ اصلاح K از طریق خاک/فرتیگیشن انجام شود و در شوری از افزایش کورکورانه نمک پرهیز شود.
کمبود Ca
نشانه کلیدی: برگهای جوان بدشکل و سوخته، مرگ نقطه رشد، اختلال انتهای گل میوه؛ اغلب ناشی از اختلال انتقال Ca نه کمبود مطلق خاک.
اقدام کاربردی: ابتدا یکنواختی آب، شوری، ریشه و تعادل K/Mg/NH4 اصلاح شود؛ سپس منبع کلسیم مناسب طبق آنالیز انتخاب شود.
کمبود Mg
نشانه کلیدی: کلروز بینرگبرگی برگهای پیر با باقی ماندن رگبرگها سبز؛ در شدت بالا نکروز قهوهای.
اقدام کاربردی: آزمون برگ و نسبت Mg با K/Ca؛ در صورت تأیید، منبع منیزیم متناسب با خاک/فرتیگیشن یا محلولپاشی کنترلشده.
کمبود S
نشانه کلیدی: زردی نسبتاً یکنواخت ابتدا در برگهای جوان؛ برخلاف Fe، رگبرگها نیز معمولاً سبزی پررنگ خود را از دست میدهند.
اقدام کاربردی: کمبود واقعی S در بسیاری از برنامهها نادر است؛ آزمون بافت و بررسی منابع سولفات انجام شود و در صورت تأیید منبع سولفاته مناسب افزوده شود.
کمبود Fe
نشانه کلیدی: کلروز بینرگبرگی در جوانترین برگها؛ در شدت بالا پهنک تقریباً سفید میشود.
اقدام کاربردی: قبل از آهن بیشتر، pH، بیکربنات، زهکش و سلامت ریشه اصلاح شود؛ سپس کلات آهن متناسب با pH انتخاب شود.
کمبود Mn
نشانه کلیدی: کلروز لکهای/موزاییکی بینرگبرگها در برگهای میانی تا جوان؛ در شدت بالا لکههای نکروزه ریز.
اقدام کاربردی: pH بالا و آهک زیاد بررسی شود؛ با آزمون برگ کمبود تأیید و سپس Mn در دوز کنترلشده تأمین شود.
کمبود Zn
نشانه کلیدی: برگ کوچک، کوتاهی میانگرهها، رشد رزتی و کلروز در رشد جوان.
اقدام کاربردی: pH و فسفر بیشازحد بررسی شود؛ پس از آزمون خاک/برگ، روی به شکل خاکی یا محلولپاشی کمدوز اصلاح شود.
کمبود B
نشانه کلیدی: بدشکلی رشد جدید، مرگ جوانه در شدت بالا، سقط میوه و رگه/زخم چوبپنبهای روی میوه.
اقدام کاربردی: فقط پس از تأیید؛ فاصله کمبود تا سمیت بور باریک است. B آب و کود محاسبه و اصلاح با دوز دقیق انجام شود.
کمبود Cu
نشانه کلیدی: کاهش رشد، رنگپریدگی/کلروز برگهای جوان و ضعف رشد انتهایی؛ تشخیص بصری بهتنهایی مطمئن نیست.
اقدام کاربردی: آزمون بافت و سابقه مصرف قارچکشهای مسی بررسی شود؛ فقط در صورت تأیید، Cu بسیار محدود و حسابشده تأمین شود.
کمبود Mo
نشانه کلیدی: کلروز بینرگبرگی و حاشیهای، برگ بدشکل و در شدت بالا سوختگی؛ در خاک اسیدی محتملتر است.
اقدام کاربردی: pH ریشه را بررسی کنید؛ پس از تأیید آزمایشگاهی، اصلاح pH و مقدار بسیار کم مولیبدات میتواند مشکل را برطرف کند.
| عنصر | محل شروع معمول | علائم شاخص | علل رایج | اقدام اصلاحی |
|---|---|---|---|---|
| نیتروژن N | برگ پیر | سبز روشن تا زردی عمومی، برگ کوچک، ساقه باریک، رشد و باردهی کم | خاک کممادهآلی، شستشو، ریشه ضعیف، برنامه کود ناکافی | تأیید با آزمون؛ اصلاح مرحلهای N و همزمان رفع مشکل ریشه/آب |
| فسفر P | برگ پیر | رشد کند، برگ تیره و گاهی تهرنگ ارغوانی در سرما | خاک سرد، pH نامناسب، تثبیت P، ریشه ضعیف | اصلاح شرایط ریشه و pH؛ تأمین P بر اساس آزمون |
| پتاسیم K | برگ پیر | زردی و سپس سوختگی حاشیه، رشد کند، افت شکل و کیفیت میوه | باردهی سنگین، شوری، رقابت Ca/Mg، خاک شنی | اصلاح K با توجه به EC و نسبت کاتیونی؛ از افزایش کورکورانه در شوری پرهیز شود |
| کلسیم Ca | رشد جوان و میوه | برگ جوان بدشکل، ضعف نوک رشد، اختلال بافت و گاهی پوسیدگی گلگاه | نوسان آب، EC بالا، ریشه آسیبدیده، تعرق نامتعادل، K/Mg/Na زیاد | اول آب، ریشه و شوری؛ سپس تأمین Ca و اصلاح تعادل یونها |
| منیزیم Mg | برگ پیر | کلروز بینرگبرگی با رگبرگ سبز؛ در شدت بالا نکروز | K یا Ca زیاد، شستشو، خاک اسیدی/شنی | آزمون برگ و اصلاح Mg و نسبتهای K:Ca:Mg |
| گوگرد S | برگ جوانتر | زردی نسبتاً یکنواخت شبیه N ولی در رشد جدید | بستر کمگوگرد، آب و کود فاقد S | تأمین سولفات مناسب بدون افزایش بیدلیل EC |
| آهن Fe | برگ خیلی جوان | کلروز بینرگبرگی؛ در شدت بالا برگ تقریباً سفید | pH یا بیکربنات بالا، ریشه سرد، اشباع، آسیب ریشه | اصلاح علت و استفاده از کلات آهن متناسب با pH در صورت نیاز |
| منگنز Mn | برگ جوان | کلروز بینرگبرگی و در شدت بالا لکههای ریز نکروزه | pH بالا، اکسیدشدن Mn، شرایط ریشه نامناسب | آزمون برگ؛ اصلاح pH و تأمین کنترلشده Mn |
| روی Zn | جوان | برگ کوچک، میانگره کوتاه، کلروز و رشد فشرده | pH بالا، فسفر زیاد، خاک سرد | اصلاح pH و تأمین Zn پس از تشخیص |
| بور B | مریستم و میوه | رشد جوان شکننده یا بدشکل، اختلال گل و میوه؛ فاصله کم بین کمبود و سمیت | خاک شنی، خشکی، pH بالا، آب کمبور | فقط پس از تشخیص؛ بور با دوز دقیق مصرف شود |
| مس Cu | جوان | رشد ضعیف، رنگپریدگی و اختلال نوک رشد در کمبود شدید | مواد آلی زیاد یا pH نامناسب | آزمون و مصرف محدود؛ بیشبود مس ریشهسم است |
| مولیبدن Mo | اغلب برگهای مسنتر | کلروز و علائم شبیه کمبود N به علت اختلال متابولیسم نیترات | pH اسیدی | اصلاح pH و تأمین بسیار کم Mo بر اساس آزمون |
اطلس مسمومیت و آسیب شیمیایی: مهمترین سرنخ، ارتباط زمانی علامت با کوددهی/محلولپاشی و الگوی پخش آن در مزرعه یا گلخانه است.
مسمومیت N
نشانه کلیدی: برگ بسیار تیره، رشد نرم یا متراکم، میانگره نامتعادل، گل/میوه کمتر و حساسیت بیشتر به برخی آفات.
اقدام کاربردی: ورودی N و سهم آمونیوم بازبینی؛ EC زهآب و تعادل K/Ca/Mg کنترل؛ در بستر قابل شستوشو، اصلاح تدریجی محلول غذایی.
شوری / EC بالا
نشانه کلیدی: برگ تیره، کدر و چرمی، پژمردگی با وجود رطوبت و نوار زرد/نکروزه حاشیه.
اقدام کاربردی: EC آب، ورودی و زهآب اندازهگیری؛ منبع نمک شناسایی؛ آبشویی کنترلشده فقط با آب مناسب و زهکش کافی.
مسمومیت B
نشانه کلیدی: زردی و سپس نکروز حاشیه/بینرگبرگی برگ پیر؛ در شدت بالا رشد جوان هم بدشکل میشود.
اقدام کاربردی: B آب، کود و محلولپاشیها محاسبه؛ منبع بور قطع؛ در خاک/بستر دارای زهکش آبشویی با آب کمبور بررسی شود.
Cl / Na
نشانه کلیدی: زردی و سوختگی حاشیه برگهای پیر، کاهش رشد و ریزش زودرس برگ.
اقدام کاربردی: Na و Cl آب/خاک آزمایش؛ منابع KCl و آب شور بازبینی؛ زهکش و مدیریت آبشویی اصلاح شود.
مسمومیت Mn
نشانه کلیدی: نقاط متعدد قرمز-قهوهای بین رگبرگها و روی دمبرگ؛ معمولاً با خاک اسیدی/آبماندگی همراه است.
اقدام کاربردی: pH و زهکش بررسی؛ در خاک اسیدی آهکدهی بر اساس آزمون و اصلاح آبیاری؛ از افزودن Mn خودداری شود.
مسمومیت Cu
نشانه کلیدی: رشد ریشه محدود و تیره، رشد عمومی ضعیف و کمبودهای ثانویه؛ علائم برگ اختصاصیت کمی دارند.
اقدام کاربردی: EC و Cu بستر/خاک و سابقه قارچکشهای مسی بررسی؛ ورودی مس متوقف و سلامت/تهویه ریشه اصلاح شود.
مسمومیت NH4
نشانه کلیدی: رشد ریشه ضعیف، سوختگی/کلروز و اختلال جذب K، Ca و Mg؛ در pH و دمای نامناسب شدیدتر میشود.
اقدام کاربردی: نسبت NH4:NO3، pH، اکسیژن ریشه و دما بازبینی؛ سهم آمونیوم کاهش و محلول غذایی بهتدریج اصلاح شود.
سمسوزی
نشانه کلیدی: لکه سوختگی، برنزهشدن، پیچش یا توقف ناگهانی که معمولاً پس از یک محلولپاشی مشخص ظاهر میشود.
اقدام کاربردی: تاریخچه مخزن، اختلاط، pH آب، دما و غلظت بررسی؛ مصرف بعدی متوقف و بوته از تنش آب/شوری دور نگه داشته شود.
آسیب ناشی از بادبردگی علفکش
نشانه کلیدی: وقتی هنگام سمپاشی مزرعه یا ردیف مجاور، قطرات علفکش با باد یا پاشش ناخواسته روی بوته خیار مینشینند، ممکن است برگهای جوان پیچیده و بدشکل شوند، دمبرگها خم شوند، رشد متوقف شود یا بسته به نوع علفکش سفیدشدگی و سوختگی دیده شود.
اقدام کاربردی: زمان شروع علائم را با سمپاشی اطراف مقایسه کنید، جهت باد و ماده مصرفی مزرعه مجاور را بررسی کنید. بافت آسیبدیده درمان مستقیم ندارد؛ از تماس مجدد جلوگیری کنید و تا مشخصشدن وضعیت رشد جدید، تنش آب و شوری را به حداقل برسانید.
| عامل | علائم محتمل | اشتباه تشخیصی رایج | راهکار |
|---|---|---|---|
| مسمومیت نیتروژن | برگ بسیار تیره و بزرگ، رشد نرم و رویشی، تأخیر باردهی و حساسیت بیشتر به آفات مکنده | تصور «بوته قوی» صرفاً بر اساس حجم شاخوبرگ | کاهش N و تنظیم بار بوته، K/Ca، نور و آبیاری |
| EC / نمک زیاد | پژمردگی با وجود رطوبت، سوختگی حاشیه، رشد کند، میوه کوچک، ریشه قهوهای | کمبود K یا خشکی | اندازهگیری EC؛ آبشویی کنترلشده در صورت امکان و اصلاح منبع نمک |
| مسمومیت بور | زردی و نکروز حاشیه و نوک برگهای مسنتر | کمبود K یا شوری عمومی | بررسی B آب و کود، توقف منبع و آبشویی در صورت امکان |
| مسمومیت کلر و سدیم | سوختگی حاشیه، کاهش رشد و اختلال در جذب K/Ca | کمبود غذایی | آنالیز آب، کاهش بار نمکی و مدیریت سدیم |
| مسمومیت منگنز | لکههای تیره، کلروز و اختلال Fe | لکهبرگی قارچی | pH و غلظت Mn بررسی شود؛ از اسیدیکردن افراطی پرهیز شود |
| مسمومیت مس | کاهش رشد ریشه، ریشه تیره، کمبود ثانویه Fe و رشد ضعیف | پوسیدگی ریشه | کاهش ورودی Cu و بررسی تجمع ناشی از قارچکشهای مسی |
| مسمومیت آمونیوم | ریشه ضعیف، رشد غیرطبیعی، سوختگی و عدم تعادل کاتیونی | کمبود Ca/Mg | تعادل NH4:NO3 و کنترل اکسیژن، دما و pH ریشه |
| سمسوزی محلولپاشی | لکههای سوخته، برنزهشدن، پیچش یا توقف ناگهانی رشد پس از سمپاشی/کودپاشی | بیماری یا کمبود | تاریخچه محلولپاشی، اختلاط، دما، غلظت، کیفیت آب و pH تانک بررسی شود |
| آسیب ناشی از بادبردگی علفکش | پیچش و بدشکلی برگ جوان، خمیدگی دمبرگ، توقف رشد یا سفیدشدگی؛ معمولاً بعد از سمپاشی اطراف و در جهت باد | ویروس، کمبود ریزمغذی یا سمسوزی مستقیم | بررسی جهت باد، زمان سمپاشی مزرعه مجاور و ماده مصرفی؛ جلوگیری از تماس مجدد و پایش رشد جدید |
اختلال فیزیولوژیک عامل زنده ندارد؛ بنابراین قبل از قارچکش و حشرهکش، آب، دما، نور، ریشه، EC و مرحله رشد بررسی شود.
فیزیولوژیک
نشانه کلیدی: لکه آبسوخته و سپس قهوهای/چرمی در انتهای گل؛ بیماری عفونی نیست.
اقدام کاربردی: آب یکنواخت، کاهش EC، سلامت ریشه و تعادل Ca/K/Mg؛ صرفاً افزایش کود کلسیم بدون اصلاح آب ممکن است بیاثر باشد.
فرم میوه
نشانه کلیدی: رشد یک سمت میوه کمتر از سمت دیگر؛ در ارقام بذردار گردهافشانی ناقص علت مهمی است.
اقدام کاربردی: گردهافشانی، آب، دما، بار بوته و تریپس بررسی؛ برای هیبرید پارتنوکارپ ابتدا اقلیم و بار بوته ارزیابی شود.
کیفیت
نشانه کلیدی: طعم تلخ بهویژه نزدیک انتهای ساقه؛ مرتبط با کوکوربیتاسین و تنش/ژنتیک.
اقدام کاربردی: نوسان خشکی، گرما و تنش ریشه کاهش؛ رقم مناسب انتخاب و آبیاری یکنواخت حفظ شود. کود یا سم خاص جای کنترل تنش را نمیگیرد.
سقط میوه
نشانه کلیدی: گل یا میوه تازهتشکیلشده زرد/خشک میشود و رشد متوقف میشود.
اقدام کاربردی: گرمای روز/شب، نور، بار بوته، آب، EC، N زیاد و ضعف ریشه بررسی؛ در ارقام وابسته به گرده، گردهافشانی نیز ارزیابی شود.
ادم
نشانه کلیدی: تاولهای آبسوخته که بعداً چوبپنبهای میشوند؛ وقتی جذب آب از توان تعرق جلو میزند.
اقدام کاربردی: آبیاری، RH، دمای شب و جریان هوا تنظیم؛ از اشباع ریشه در شبهای خنک جلوگیری شود.
پسازبرداشت
نشانه کلیدی: فرورفتگی، آبسوختگی، زردی و افزایش پوسیدگی پس از نگهداری طولانی در دمای پایین.
اقدام کاربردی: زنجیره سرد را در محدوده توصیهشده خیار نگه دارید؛ از نگهداری طولانی زیر حدود 10 درجه سانتیگراد پرهیز شود.
گرما/نور
نشانه کلیدی: ناحیه روشن/سفید و سپس آسیبدیده روی سمت در معرض تابش؛ پس از هرس سنگین یا از دسترفتن برگها تشدید میشود.
اقدام کاربردی: پوشش برگ متعادل حفظ، هرس ناگهانی محدود، بیماریهای برگی کنترل و در گرمای شدید از سایهاندازی مناسب استفاده شود.
نشانه: بافت آبسوخته و سپس قهوهای/چرمی در انتهای گل میوه. موضوع اصلی، نرسیدن کافی کلسیم به بافت در حال رشد است؛ حتی وقتی کلسیم کل خاک کافی باشد.
عاملهای تشدیدکننده: نوسان رطوبت، EC بالا، آسیب ریشه، رشد خیلی سریع، گرمای شدید و رقابت یونی.
مدیریت: یکنواختی آب، سلامت ریشه، تعادل Ca/K/Mg، کنترل شوری و سپس انتخاب منبع Ca مناسب.
در ارقام بذردار، گردهافشانی ناقص میتواند رشد نامتقارن بسازد. تریپس، گرما، خشکی، آسیب مکانیکی و نوسان شدید آب نیز از علل مهماند. در ارقام پارتنوکارپ ابتدا تنش اقلیمی، بار بوته و آسیب آفت بررسی شود.
تلخی با کوکوربیتاسینها مرتبط است و زمینه ژنتیکی همراه با تنش خشکی، گرما و نوسان آب میتواند آن را تشدید کند. راهکار اصلی، کاهش تنش و انتخاب رقم مناسب است؛ کود یا سم «ضدتلخی» جای مدیریت آب و اقلیم را نمیگیرد.
گرمای زیاد، شب گرم، نور کم، تنش آب، N زیاد، ضعف ریشه، شوری، بار بیشازحد و در ارقام وابسته به گرده، گردهافشانی ضعیف از علل مهماند. تشخیص باید بر اساس زمان بروز و وضعیت کل بوته انجام شود.
وقتی جذب آب از ریشه از توان تعرق بیشتر شود، لکههای آبسوخته و سپس بافت چوبپنبهای ممکن است ایجاد شود. رطوبت بالا، دمای پایین و آبیاری سنگین خطر را بیشتر میکنند. تهویه و تنظیم آبیاری کلیدی است.
خیار حتی در دماهای بالاتر از صفر نیز به سرمای طولانی حساس است. در میوه پس از برداشت، نگهداری طولانی زیر حدود ۱۰°C میتواند فرورفتگی سطح، آبسوختگی و پوسیدگی ثانویه ایجاد کند.
کاهش ناگهانی پوشش برگ، هرس سنگین، بیماری شدید برگی یا گرمای بالا میتواند میوه را در معرض تابش مستقیم قرار دهد. حفظ سایهاندازی متعادل و سلامت برگ نخستین خط دفاع است.
در گلخانه، آفات مکنده علاوه بر خسارت مستقیم، ناقل ویروساند. ارزش «کشف زودهنگام کانون» معمولاً از سمپاشی دیرهنگام بسیار بیشتر است.
اطلس آفات خیار: برای شناسایی فقط حشره بالغ را نبینید؛ پشت برگ، تخم/پوره، الگوی خسارت، عسلک، تار و محل شروع آلودگی را هم بررسی کنید.
آفت مکنده
نشانه کلیدی: حشرات سفید پشت برگ، پورههای ثابت، عسلک و دوده؛ ناقل مهم ویروسهای زردی.
اقدام کاربردی: توری و نشای پاک، کارت زرد، حذف میزبان، Encarsia/Eretmocerus؛ در نیاز شیمیایی چرخش گروه اثر حشرهکش/کنهکش 7C (IRAC)/16/23/28/4D طبق ثبت.
آفت مکنده
نشانه کلیدی: کلنی روی جوانه و پشت برگ، پیچیدگی، عسلک و حضور مورچه؛ ناقل سریع ویروس.
اقدام کاربردی: کنترل علف هرز و دشمنان طبیعی؛ Aphidius/Aphidoletes؛ در صورت نیاز فلونیکامید (Flonicamid) (29)، 4D یا 4A فقط با چرخش و ثبت محلی.
آفت مکنده
نشانه کلیدی: نقرهای شدن، نقاط سیاه مدفوع، زخم و بدشکلی میوه؛ بعضی گونهها ناقل ویروساند.
اقدام کاربردی: کارت آبی/زرد، توری و Orius/کنههای شکارگر؛ در نیاز شیمیایی گروه اثر حشرهکش/کنهکش 5 (IRAC)، 6 یا 28 با رعایت ثبت و مقاومت.
کنه
نشانه کلیدی: stippling زرد ریز، برنزهشدن و تار ظریف؛ گرما و خشکی جمعیت را منفجر میکند.
اقدام کاربردی: Phytoseiulus/Neoseiulus و پرهیز از نابودی شکارگرها؛ در نیاز شیمیایی چرخش گروه اثر حشرهکش/کنهکش 6 (IRAC)/10A/10B/20D/23.
مینوز
نشانه کلیدی: تونلهای روشن مارپیچ در پهنک؛ در شدت بالا کاهش سطح فتوسنتز و ریزش برگ.
اقدام کاربردی: کارت زرد و Diglyphus؛ حذف برگ بسیار آلوده؛ در صورت نیاز سیرومازین (Cyromazine) (17)، آبامکتین (Abamectin) (6) یا اسپینوسین (Spinosyn) (5) طبق ثبت.
سوسک
نشانه کلیدی: سوراخخوری برگ، گل و نهال؛ در برخی مناطق ناقل بیماریهای باکتریایی.
اقدام کاربردی: پوشش ردیف در استقرار، پایش حاشیه و حذف بقایا؛ هر حشرهکش باید با توجه به گردهافشانها و ثبت محلی انتخاب شود.
لارو جونده
نشانه کلیدی: جویدگی برگ/گل/میوه یا قطع بوته نزدیک سطح خاک؛ برخی لاروها شبفعالاند.
اقدام کاربردی: پایش غروب، حذف علف هرز و Bt برای لارو جوان؛ در نیاز شیمیایی گروه اثر حشرهکش/کنهکش 28 (IRAC) یا 5 و سایر ثبتهای محلی با چرخش.
نماتد
نشانه کلیدی: گالهای واقعی روی ریشه، ضعف لکهای، پژمردگی در گرما و پاسخ ضعیف به کود.
اقدام کاربردی: آزمون خاک، نشای سالم، تناوب، آفتابدهی و پایه مقاوم/پیوند؛ نماتدکش فقط بر اساس ثبت محصول و نظر گیاهپزشک.


| آفت | نشانه تشخیصی | پایش و پیشگیری | کنترل زیستی | مواد مؤثره نمونه برای چرخش* |
|---|---|---|---|---|
| سفیدبالک Bemisia tabaci / Trialeurodes vaporariorum | حشره سفید کوچک پشت برگ، پورههای چسبیده، عسلک، دوده سیاه، ضعف بوته؛ ناقل برخی ویروسها | توری مناسب، نشای پاک، کارت زرد، حذف علف هرز میزبان، پایش پورهها در برگهای میانی | Encarsia formosa، Eretmocerus spp.، قارچهای حشرهکش ثبتشده | اسپیرومسیفن (Spiromesifen) (گروه اثر حشرهکش/کنهکش 23 (IRAC))، بوپروفزین (Buprofezin) (16)، پیریپروکسیفن (Pyriproxyfen) (7C)، فلوپیرادیفورون (Flupyradifurone) (4D)، سیانترانیلیپرول (Cyantraniliprole) (28)؛ فقط در صورت ثبت محصول-آفت |
| شته جالیز Aphis gossypii | کلنی روی جوانه و پشت برگ، پیچیدگی، عسلک؛ ناقل سریع ویروسهایی مثل CMV | کنترل علف هرز، پایش رشدهای جوان، مالچ بازتابنده در مزرعه، حفاظت از دشمنان طبیعی | Aphidius spp.، Aphidoletes aphidimyza، کفشدوزک و بالتوری | فلونیکامید (Flonicamid) (29)، استامیپراید (Acetamiprid) (4A)، فلوپیرادیفورون (Flupyradifurone) (4D)، صابونها/روغنهای مجاز؛ از تکرار پیدرپی 4A پرهیز شود |
| تریپس Thrips tabaci / Frankliniella occidentalis | نقرهای شدن بافت، نقاط سیاه مدفوع، زخم و بدشکلی میوه، حضور در گل؛ برخی گونهها ناقل ویروساند | کارت آبی/زرد، توری، حذف میزبانهای حاشیه، تکاندن گل روی کاغذ سفید | Orius spp.، Neoseiulus/Amblyseius spp. و قارچهای حشرهکش | اسپینوساد (Spinosad) یا اسپینتورام (Spinetoram) (5)، آبامکتین (Abamectin) (6)، سیانترانیلیپرول (Cyantraniliprole) (28) بر اساس ثبت و مرحله آفت |
| کنه تارتن دونقطهای Tetranychus urticae | لکههای بسیار ریز روشن، سپس زردی/برنزهشدن و تار؛ طغیان در گرما و خشکی | پایش پشت برگ و نقاط گرم گلخانه، جلوگیری از گردوغبار، پرهیز از حشرهکشهای برهمزننده دشمنان طبیعی | Phytoseiulus persimilis، Neoseiulus californicus | آبامکتین (Abamectin) (6)، اسپیرومسیفن (Spiromesifen) (23)، بیفنازیت (Bifenazate) (20D)، هگزیتیازوکس (Hexythiazox) (10A)، اتوکسازول (Etoxazole) (10B)؛ مرحله تخم/پوره/بالغ در انتخاب مهم است |
| مینوز برگ Liriomyza spp. | دالانهای سفید مارپیچ داخل برگ، نقاط تغذیهای بالغ و شفیره در برگ/سطح بستر | نشای سالم، کارت زرد، حذف برگهای بهشدت آلوده بدون نابودی پارازیتوئیدها | Diglyphus isaea و سایر پارازیتوئیدها | سیرومازین (Cyromazine) (17)، آبامکتین (Abamectin) (6)، اسپینوساد (Spinosad) (5) بر اساس ثبت |
| سوسکهای خیار | جویدگی برگ و گل، سوراخخوری نهال و میوه؛ برخی گونهها ناقل بیماریهای باکتریاییاند | پوشش ردیف در مراحل حساس، پایش حاشیه، مدیریت علفهای میزبان و حفاظت از گردهافشانها | دشمنان طبیعی و عوامل زیستی؛ اثر بسته به گونه متفاوت است | برخی پایرتروئیدها (3A) یا نئونیکوتینوئیدها (4A) در کشورهایی ثبت دارند؛ در زمان گلدهی خطر گردهافشانها تعیینکننده است |
| کرمهای برگخوار و طوقهبر | جویدگی برگ، سوراخ میوه، فضولات، یا قطع نشا نزدیک سطح خاک | بازدید غروب/شب، مدیریت بقایا و علف هرز، جستوجوی لارو جوان | باسیلوس تورینجینسیس (Bacillus thuringiensis) برای لاروهای جوان، دشمنان طبیعی | کلرانترانیلیپرول (Chlorantraniliprole) (28)، امامکتین (Emamectin) benzoate (6)، اسپینوساد (Spinosad)/اسپینتورام (Spinetoram) (5) بسته به گونه و ثبت |
| نماتد مولد گره ریشه Meloidogyne spp. | گال مشخص روی ریشه، ضعف لکهای، پژمردگی در گرما، پاسخ ضعیف به کود | آزمون خاک، نشای سالم، تناوب با غیرمیزبان، آفتابدهی، بهداشت، پیوند روی پایه مقاوم در سیستمهای مناسب | فرآوردههای زیستی معتبر حاوی پرپورئوسیلیوم (Purpureocillium)، تریکودرما (Trichoderma) یا باکتریهای آنتاگونیست در صورت ثبت | نماتدکش شیمیایی فقط بر اساس ثبت روز و شرایط کشت؛ انتخاب اشتباه میتواند دوره کارنس و سلامت ریشه را به خطر اندازد |
* این ستون برای شناخت ماده مؤثره و گروه اثر است، نه نسخه دوز مصرف. نام تجاری، فرمولاسیون، دوز، PHI و مجوز مصرف روی خیار باید از برچسب ثبتشده همان محصول کنترل شود.
پایش فقط بالغهای پروازکننده کافی نیست. برگهای میانی و جوان برای تخم و پوره بررسی شوند و کارت زرد برای روند جمعیت استفاده شود. وقتی عسلک و دوده سیاه دیده میشود معمولاً جمعیت از مرحله مطلوب مدیریت عبور کرده است.
برنامه منطقی: توری و نشای پاک → کنترل علف هرز میزبان → شکارگر/پارازیتوئید → در صورت عبور از آستانه، ماده مؤثره متناسب با مرحله رشدی آفت و چرخش IRAC. تکرار یک گروه، بهخصوص گروههای پرمصرف، فشار انتخاب مقاومت را بالا میبرد.
CMV و برخی ویروسها میتوانند طی تغذیههای کوتاه شته منتقل شوند؛ بنابراین حشرهکش ممکن است پس از انتقال ویروس حشره را بکشد. به همین دلیل حذف منبع ویروس، علف هرز، استفاده از مالچ بازتابنده و نشای سالم در کنار کنترل شته مهم است.
تریپس در گلها و بافتهای پنهان زندگی میکند. نقرهای شدن و اسکار میوه ممکن است زمانی دیده شود که خسارت قبلاً رخ داده است. پایش گل، تله و کنترل زودهنگام جمعیت اهمیت دارد. مواد گروه 5 نباید بدون چرخش تکرار شوند.
هوای گرم و خشک، گردوغبار و حذف کنههای شکارگر با بعضی حشرهکشها میتواند رشد جمعیت را سریع کند. انتخاب کنهکش باید مرحله غالب جمعیت را در نظر بگیرد؛ بعضی مواد روی تخم/پوره بهترند و بعضی روی مراحل متحرک.
تشخیص عامل قبل از انتخاب سم مهم است؛ «لکه برگ» یا «پژمردگی» نام بیماری نیست.
اطلس بیماریهای خیار: شکل لکه، محدودشدن به رگبرگ، سطح زیرین برگ، بافت طوقه/آوند و شرایط رطوبتی برای تشخیص افتراقی حیاتیاند.
قارچی
نشانه کلیدی: پوشش سفید آردمانند روی سطح برگ؛ برگ پیر غالباً زودتر درگیر میشود.
اقدام کاربردی: رقم مقاوم، تهویه و حذف کانون؛ در برنامه شیمیایی چرخش گروه اثر قارچکش 3 (FRAC)/5/7/11 و سایر ثبتها، بدون تکرار متوالی یک گروه.
اومیست
نشانه کلیدی: لکههای زرد زاویهدار محدود به رگبرگ؛ در رطوبت بالا اسپورزایی خاکستری/ارغوانی پشت برگ.
اقدام کاربردی: خشکشدن سریع برگ، تهویه و رقم مقاوم؛ در نیاز شیمیایی گروههای FRAC اختصاصی اومیست مانند 40/21/28/49 با توجه به ثبت و مقاومت.
باکتریایی
نشانه کلیدی: لکه آبسوخته و زاویهدار، سپس خشک و سوراخدار؛ با آب پاششی و کار روی بوته خیس گسترش مییابد.
اقدام کاربردی: بذر سالم، قطرهای و بهداشت؛ ترکیبات مسی فقط در صورت ثبت و با توجه به مقاومت باکتری به مس.
ریشه/نشا
نشانه کلیدی: پوسیدگی بذر/ریشه و باریکشدن آبسوخته طوقه؛ بستر سرد و خیس خطر را بالا میبرد.
اقدام کاربردی: بستر سالم، زهکش و ضدعفونی تجهیزات؛ مواد ضد اومیست فقط پس از تشخیص و طبق ثبت.
ریشه/طوقه
نشانه کلیدی: پژمردگی، پوسیدگی آبسوخته طوقه/ریشه و گاهی پوسیدگی سفید میوه در رطوبت.
اقدام کاربردی: زهکش و جلوگیری از جابهجایی آب آلوده؛ انتخاب ماده ضد اومیست باید بر اساس عامل، FRAC و ثبت روز باشد.
خاکزاد
نشانه کلیدی: زخم خشکتر و قهوهای طوقه/ریشه و افتادن نشا؛ پاسخ آن با Pythium یکسان نیست.
اقدام کاربردی: تشخیص عامل، بستر پاک و کنترل رطوبت؛ قارچکش باید اختصاصی عامل و دارای ثبت محصول باشد.
آوندی
نشانه کلیدی: پژمردگی تدریجی یا یکطرفه، زردی و تغییر رنگ آوند در طوقه.
اقدام کاربردی: پایه/رقم مقاوم، بهداشت، بستر سالم و کاهش تنش ریشه؛ درمان شیمیایی پس از آلودگی سیستمیک معمولاً قابل اتکا نیست.
قارچی
نشانه کلیدی: لکههای قهوهای برگ، شانکر ساقه، ترشح صمغ و نقاط سیاه پیکنیدی.
اقدام کاربردی: بذر سالم، حذف بقایا و خشک نگهداشتن تاج پوشش؛ قارچکشهای ثبتشده با چرخش FRAC.
قارچی
نشانه کلیدی: رشد خاکستری پرزدار روی گل پیر، زخم هرس، ساقه یا میوه؛ رطوبت بالا محرک اصلی است.
اقدام کاربردی: حذف بافت مرده، تهویه و خشککردن سطح؛ در نیاز شیمیایی چرخش گروه اثر قارچکش 7 (FRAC)/9/12/17 یا ثبتهای محلی.
قارچی
نشانه کلیدی: لکههای قهوهای برگ و ضایعات گرد و فرورفته میوه؛ در رطوبت ممکن است توده اسپور صورتی دیده شود.
اقدام کاربردی: بذر سالم، تناوب و عدم کار در شاخوبرگ خیس؛ قارچکش طبق عامل و FRAC ثبتشده.
قارچی
نشانه کلیدی: لکه قهوهای با هاله و حلقههای متحدالمرکز؛ بیشتر روی برگهای مسن.
اقدام کاربردی: تناوب، حذف بقایا، کاهش خیسماندن برگ؛ قارچکش حفاظتی/سیستمیک فقط بر پایه تشخیص و ثبت.
قارچی
نشانه کلیدی: میسلیوم سفید پنبهای و اسکلروتهای سیاه سخت روی ساقه/میوه.
اقدام کاربردی: بهداشت، کاهش RH، حذف بوته با اسکلروت و مدیریت تناوب؛ گزینه شیمیایی باید قبل از آلودگی شدید و طبق ثبت انتخاب شود.
ویروسی
نشانه کلیدی: موزاییک، کوتولگی و بدشکلی برگ/میوه؛ شتهها انتقال سریع انجام میدهند.
اقدام کاربردی: ویروس درمان شیمیایی ندارد؛ حذف بوته، نشای سالم، کنترل میزبان هرز و مدیریت ناقل انجام شود.
ویروسی
نشانه کلیدی: موزاییک شدید، vein banding، تاولزدگی و بدشکلی برگ و میوه.
اقدام کاربردی: رقم مقاوم، حذف میزبان و مدیریت شته؛ سمپاشی قادر به درمان ویروس داخل گیاه نیست.
ویروسی
نشانه کلیدی: موزاییک و بدشکلی با شدت متغیر؛ از CMV/ZYMV با ظاهر تنها همیشه قابل تفکیک نیست.
اقدام کاربردی: تشخیص آزمایشگاهی در موارد مهم؛ حذف کانون، کنترل علف هرز و مدیریت شتهها.
ویروسی
نشانه کلیدی: زردی بینرگبرگی از برگهای پیر با باقیماندن رگبرگ سبز؛ ناقل سفیدبالک.
اقدام کاربردی: توری، مدیریت سفیدبالک، حذف میزبانهای هرز و نشای سالم؛ برای خود ویروس سم درمانی وجود ندارد.
ویروسی
نشانه کلیدی: زردی برگهای مسن و ضخیمشدن/شکنندگی با حفظ نسبی رگبرگها؛ انتقال توسط شته.
اقدام کاربردی: نشای پاک، حذف میزبان و مدیریت شته؛ تشخیص افتراقی با CYSDV و کمبود Mg بهتر است آزمایشگاهی باشد.
ویروسی
نشانه کلیدی: موزاییک سبز، چروکیدگی و بدشکلی؛ انتقال بذرزاد و مکانیکی بسیار مهم است.
اقدام کاربردی: بذر معتبر، ضدعفونی ابزار/دست، حذف سریع بوته و محدودکردن رفتوآمد؛ حشرهکش راهحل CGMMV نیست.




| بیماری | نشانه کلیدی | شرایط تشدید | مدیریت اصلی | گروههای شیمیایی نمونه |
|---|---|---|---|---|
| سفیدک پودری | پودر سفید روی سطح برگ | تراکم، رقم حساس، تاجپوشش متراکم | رقم مقاوم، تهویه، حذف برگ شدید، چرخش قارچکش | گروه اثر قارچکش 3 (FRAC)، 5، 7، 11 و سایر گروههای ثبتشده |
| سفیدک داخلی | لکه زرد زاویهدار؛ اسپور خاکستری/ارغوانی پشت برگ | رطوبت و خیسماندن برگ | خشک نگهداشتن برگ، هشدار بیماری، رقم مقاوم | گروه اثر قارچکش 21 (FRAC)، 28، 40، 43، 49، 4 بر اساس ثبت و مقاومت منطقه |
| لکه زاویهای باکتریایی | لکه آبسوخته زاویهدار و سپس سوراخشدن | بذر آلوده، آب پاششی، کار روی برگ خیس | بذر سالم، تناوب، قطرهای، بهداشت | ترکیبات مسی مجاز؛ اثر وابسته به حساسیت جمعیت |
| بوتهمیری/فیتوفترا | طوقه آبسوخته، پوسیدگی ریشه، پژمردگی در خاک مرطوب | زهکش بد و آب آزاد | بستر سالم، زهکش، مدیریت آب | متالاکسیل (Metalaxyl)/mefenoxam (4)، mandipropamid (40)، propamocarb (28) و گزینههای ثبتشده |
| فوزاریوم | پژمردگی و تغییر رنگ آوند | خاک آلوده، تنش ریشه | پایه/رقم مقاوم، پیوند، بهداشت، تناوب و آفتابدهی | کنترل شیمیایی پس از آلودگی سیستمیک قابل اتکای اصلی نیست |
| بوتریتیس | کپک خاکستری روی گل پیر، زخم و بافت مرده | RH بالا، شبنم، تهویه ضعیف | حذف بافت مرده، خشککردن تاجپوشش | گروه اثر قارچکش 7 (FRAC)، 9، 12، 17 و مخلوطهای ثبتشده |
| گامیاستم بلایت | شانکر ساقه، لکه برگ، نقاط سیاه باردهی قارچ | بقایای آلوده، بذر و رطوبت | بذر سالم، بقایازدایی، تناوب | گروههای 3، 7، 11 با توجه به مقاومت و ثبت |
| ویروسها | موزاییک، تاول، بدشکلی، زردی بینرگبرگی | ناقل، نشای آلوده، علف هرز، تماس مکانیکی بسته به ویروس | پیشگیری، حذف بوته، کنترل ناقل و منبع | برای ویروس داخل گیاه «ویروسکش درمانی» وجود ندارد |
عاملها: عمدتاً قارچهایی از Podosphaera و Golovinomyces. علامت کلاسیک، لکههای سفید آردمانند است که به هم میپیوندند و فتوسنتز را کاهش میدهند. برخلاف سفیدک داخلی، آب آزاد روی برگ شرط اصلی جوانهزنی نیست.
مدیریت زراعی: رقم مقاوم، حذف برگهای شدیداً آلوده، تهویه، تعادل N و جلوگیری از تراکم بیشازحد شاخوبرگ.
عامل: Pseudoperonospora cubensis. روی خیار، لکهها اغلب زاویهدار و به رگبرگ محدودند. پشت برگ در رطوبت مناسب اسپورزایی خاکستری تا ارغوانی دیده میشود و در شرایط مساعد بیماری میتواند طی چند روز سطح برگ زیادی را از بین ببرد.
مدیریت: کاهش مدت خیسبودن برگ، آبیاری قطرهای، تهویه، رقم مقاوم و شروع برنامه حفاظتی بر اساس خطر بیماری. در بسیاری از برنامههای دنیا مواد گروههای گروه اثر قارچکش 40 (FRAC)، 21، 28، 43 و 49 بهصورت چرخشی استفاده میشوند؛ برچسب محلی و حساسیت جمعیت پاتوژن باید بررسی شود.
عامل: Pseudomonas syringae pv. lachrymans. ضایعات ابتدا آبسوختهاند، سپس قهوهای و بهدلیل رگبرگها زاویهدار میشوند. با خشکشدن، مرکز ضایعه ممکن است بریزد و ظاهر سوراخدار ایجاد کند.
مدیریت: بذر سالم، تناوب، آبیاری قطرهای، جلوگیری از کار روی بوته خیس و بهداشت ابزار. ترکیبات مسی در برخی برنامهها استفاده میشوند، اما مقاومت باکتری به مس ممکن است وجود داشته باشد و مس جای پیشگیری را نمیگیرد.
علائم: سبز نشدن بذر، باریک و آبسوخته شدن طوقه نشا، افتادن بوته، قهوهای شدن ریشه و پژمردگی در خاک مرطوب. تشخیص عامل اهمیت زیادی دارد، چون این عوامل به یک گروه قارچکش پاسخ یکسان ندارند.
پیشگیری: بستر سالم، زهکش، آب با کیفیت، ضدعفونی سینی و ابزار، جلوگیری از انتقال آب آلوده و پرهیز از اشباع طولانی.
پژمردگی تدریجی، زردی و تغییر رنگ آوند از علائم مهماند. عامل خاکزاد میتواند در خاک باقی بماند. پایه یا رقم مقاوم، پیوند، بستر سالم، تناوب طولانی در شرایط ممکن، آفتابدهی و کاهش تنش ریشه معمولاً از درمان شیمیایی بعد از آلودگی مؤثرترند.
ضایعات برگ و ساقه، شانکر و نقاط سیاه باردهی قارچ از نشانهها هستند. بذر آلوده و بقایا چرخه را حفظ میکنند. بذر سالم، تناوب، حذف بقایا، کاهش رطوبت برگ و چرخش قارچکشهای ثبتشده با FRAC متفاوت اهمیت دارد؛ مقاومت قارچی میتواند برنامههای تکگروهی را شکست دهد.
روی گلهای پیر، زخم هرس، بافت مرده و میوه، رشد خاکستری و پرزدار ایجاد میشود. حذف بافت آلوده در کیسه، خشک نگهداشتن تاجپوشش و ضدعفونی ابزار بسیار مهم است. در کشورهایی که ثبت دارند، موادی از گروه اثر قارچکش 9 (FRAC)، 12، 17 و 7 یا مخلوط آنها استفاده میشوند و مدیریت مقاومت ضروری است.
ضایعات فرورفته میوه در آنتراکنوز و لکههای قهوهای با حلقههای متحدالمرکز در بعضی آلترناریاها دیده میشود. بذر سالم، تناوب، مدیریت بقایا، جلوگیری از خیسماندن طولانی برگ و قارچکش ثبتشده بر اساس تشخیص عامل توصیه میشود.
پوسیدگی نرم با رشد پنبهای سفید و تشکیل سختینههای سیاه روی یا داخل ساقه از علائم مهم است. رطوبت بالا، بافت متراکم و بقایای آلوده خطر را بالا میبرند. کاهش RH، حذف بوته و سختینه، بهداشت و تناوب طولانی پایه مدیریتاند.
شفافشدن رگبرگ، موزاییک سبز روشن/تیره، کوتولگی و بدشکلی برگ و میوه از علائماند. CMV دامنه میزبانی گسترده دارد و توسط گونههای متعدد شته بهصورت سریع منتقل میشود.
کنترل: بوته آلوده درمان نمیشود. حذف بوته، کنترل علف هرز میزبان، نشای سالم، مالچ بازتابنده در مزرعه و مدیریت ناقل برای کاهش فشار آلودگی مفیدند. حشرهکش بهتنهایی لزوماً انتقال سریع ویروس را متوقف نمیکند.
موزاییک شدید، تاولزدگی، بدشکلی برگ، کوتولگی و میوه بدشکل ایجاد میکنند. تشخیص قطعی گونه ویروس با تست آزمایشگاهی انجام میشود. رقم مقاوم، حذف میزبانهای هرز و مدیریت شتهها و منابع اولیه آلودگی مهم است.
زردی بینرگبرگی، کاهش سطح فتوسنتز و افت عملکرد دیده میشود. CYSDV عمدتاً با سفیدبالک و CABYV با شته مرتبط است. تشخیص آزمایشگاهی برای تفکیک از کمبود Mg یا Fe ارزش زیادی دارد. مدیریت ناقل، توری، نشای سالم و حذف منابع آلودگی محور اصلی است.
CGMMV میتواند بذرزاد و بهشدت مکانیکی باشد. موزاییک سبز، بدشکلی و افت کیفیت میوه ایجاد میکند. چون ابزار، دست، تماس بوته و عملیات هرس میتواند آن را جابهجا کند، بذر معتبر، ضدعفونی ابزار، محدودکردن رفتوآمد و حذف سریع بوته مشکوک اهمیت فوقالعاده دارد.
اطلس علفهای هرز متداول: شناسایی گونه در مرحله جوان تعیین میکند که وجین، مالچ، کنترل مکانیکی یا علفکش اصلاً امکانپذیر و ایمن هست یا نه.
چندساله
نشانه کلیدی: ساقه سهگوش، برگ باریک و غده/ریزوم زیرزمینی؛ وجین ناقص میتواند تکثیر را بیشتر کند.
اقدام کاربردی: کنترل پیشکاشت، خشککردن غدهها و جلوگیری از انتقال خاک آلوده؛ علفکش اختصاصی فقط بر اساس ثبت و مرحله علف هرز.
پهنبرگ
نشانه کلیدی: رشد سریع، خوشه بذری متراکم و تولید بذر فراوان؛ در خاک حاصلخیز رقابت شدید دارد.
اقدام کاربردی: وجین بسیار زودهنگام و جلوگیری از بذردهی؛ بستر کاذب و مالچ ابزارهای مهماند.
پهنبرگ
نشانه کلیدی: برگهای متغیر با پوشش آردی روی رشد جوان؛ در زمینهای غنی از N بهسرعت رشد میکند.
اقدام کاربردی: کنترل قبل از بزرگشدن و بذردهی؛ حاشیهها نیز پاک شوند چون میزبان آفات/ویروسها میتواند باشد.
پهنبرگ
نشانه کلیدی: ساقه گوشتی خزنده و برگ آبدار؛ قطعات ساقه روی خاک مرطوب میتوانند دوباره ریشهدار شوند.
اقدام کاربردی: وجین در شرایطی که قطعات فرصت ریشهزایی مجدد نداشته باشند؛ مالچ و کاهش بانک بذر.
چندساله
نشانه کلیدی: پیچنده با گل قیفی سفید/صورتی و ریشه عمیق؛ داخل بوته خیار پیچیده و برداشت را مختل میکند.
اقدام کاربردی: کنترل پیش از کاشت و تضعیف ذخایر ریشه طی چند نوبت؛ کنترل دیرهنگام داخل خیار دشوار است.
باریکبرگ
نشانه کلیدی: علف یکساله سریعالرشد؛ بدون لیگول مشخص و با خوشههای شاخهدار؛ در رطوبت و گرما قوی است.
اقدام کاربردی: کنترل در مرحله جوان، مالچ و وجین مکانیکی؛ گراسکش انتخابی فقط اگر برای خیار و گونه هدف ثبت شده باشد.
علف هرز فقط برای آب و کود رقابت نمیکند. بسیاری از گونهها میتوانند میزبان شته، سفیدبالک، تریپس، کنه و ویروسها باشند. اوایل رشد، پیش از گسترش روندهها، حساسترین دوره رقابت است.
چندساله، دارای غده زیرزمینی و بسیار سرسخت. کنترل پیش از کاشت و جلوگیری از تکثیر غدهای مهمتر از وجین سطحی است.
رشد سریع و تولید بذر فراوان؛ وجین زودهنگام قبل از بذردهی.
رقابت شدید در زمینهای حاصلخیز و میزبان احتمالی آفات و عوامل بیماری.
قطعات ساقه در شرایط مرطوب میتوانند دوباره ریشه دهند؛ وجین باید با خروج واقعی اندام گیاه همراه باشد.
ریشه عمیق و چندساله؛ کنترل مؤثر معمولاً باید پیش از کاشت آغاز شود.
سوروف، ارزن وحشی، پنجهمرغی و گونههای منطقهای؛ شناسایی گونه قبل از انتخاب علفکش ضروری است.
| زمان | کارهای کلیدی | چرا مهم است؟ |
|---|---|---|
| ۴–۶ هفته قبل کاشت | آزمون آب و خاک، بررسی سابقه نماتد/فوزاریوم/فیتوفترا، حذف علف چندساله، اصلاح زهکش | مشکلات خاکزاد بعد از کاشت سخت و پرهزینهاند |
| خزانه و نشا | بذر معتبر، سینی و بستر تمیز، پایش بوتهمیری، کارت چسبنده، حذف نشای مشکوک به ویروس | بسیاری از آلودگیها با نشا وارد گلخانه میشوند |
| هفته اول انتقال | کنترل استقرار ریشه، دبی قطرهچکان، EC، سفیدبالک/تریپس/شته و علائم پژمردگی | ضعف شروع فصل ظرفیت باردهی را کم میکند |
| رشد رویشی | حداقل دو نوبت بازدید نظاممند در هفته، پشت برگ، کارتها، طوقه و لکههای اولیه | کانون کوچک بسیار آسانتر از طغیان مدیریت میشود |
| شروع گل | حفاظت از گردهافشانها در ارقام نیازمند، تعادل N/K، پایش تریپس و شته | گل و میوه اولیه تعیینکننده ریتم باردهیاند |
| باردهی | ثبت برداشت، آب، EC، آفت/بیماری، گروه اثر حشرهکش/کنهکش (IRAC)/FRAC و PHI هر کاربرد | خیار محصول برداشتپیوسته است و کارنس اهمیت بالا دارد |
| پایان کشت | خروج کامل بقایا و ریشه، پاکسازی علف هرز، شستوشو و ضدعفونی ابزار و تحلیل فصل | فصل بعد از همین مرحله شروع میشود |
خیار برای تازهخوری در مرحله نابالغ فیزیولوژیک برداشت میشود؛ یعنی میوه به اندازه و رنگ بازار رسیده اما بذرها هنوز سخت و میوه زرد نشده است. برداشت مکرر باعث ادامه تشکیل میوه میشود؛ باقی ماندن میوههای پیر و بسیار درشت روی بوته میتواند بار فیزیولوژیک ایجاد و تشکیل میوههای جدید را کاهش دهد.
اندازه مناسب رقم و بازار، رنگ سبز یکنواخت، سفتی خوب، سطح سالم و نبود زردی، زخم، لهیدگی و پوسیدگی. قطر و طول مطلوب بین تیپهای بیتآلفا، اروپایی و اسلایسر متفاوت است.
در شرایط رشد سریع ممکن است برداشت هر روز یا یکروزدرمیان لازم باشد. برداشت دیرهنگام باعث درشتشدن بیشازحد، افت کیفیت و کاهش ریتم باردهی بوته میشود.
خروج سریع گرمای مزرعه، کاهش تنفس و کاهش آبرفتگی اهمیت دارد. میوه زخمی یا گرم سریعتر کیفیت خود را از دست میدهد.
مرکز پسازبرداشت UC Davis حدود ۱۰ تا ۱۲.۵°C را برای خیار توصیه میکند. سرمای طولانی زیر حدود ۱۰°C خطر آسیب سرمایی را افزایش میدهد.
حدود ۹۵٪ RH برای کاهش چروکیدگی مفید است؛ اما میعان و آب آزاد سطحی باید کنترل شود تا پوسیدگی ثانویه زیاد نشود.
خیار به اتیلن خارجی حساس است. نگهداری کنار محصولات تولیدکننده اتیلن میتواند زردی و افت کیفیت را سرعت دهد.
عملکرد نتیجه یک عامل نیست. تعداد بوته سالم، سطح برگ فعال، تعداد گل/میوه قابل نگهداری، یکنواختی آب، قدرت ریشه، نور، دما، بیماری، سرعت برداشت و اندازه هدف بازار همزمان نتیجه را میسازند. به همین دلیل مقایسه عملکرد بدون دانستن تراکم، فصل، نوع کشت و استاندارد برداشت گمراهکننده است.
| خطا | پیامد | اصلاح |
|---|---|---|
| کوددهی بیشتر برای هر زردی | بالا رفتن EC و تشدید کمبود القایی | اول ریشه، pH، EC و سن برگ بررسی شود |
| آبیاری بیشتر برای هر پژمردگی | خفگی و پوسیدگی ریشه | رطوبت واقعی ریشه و زهکش کنترل شود |
| تکرار یک سم بهدلیل «جواب دادن» | انتخاب سریع مقاومت | چرخش بر اساس IRAC/FRAC و نه نام تجاری |
| هرس شدید ناگهانی | افت فتوسنتز، آفتابسوختگی و شوک | هرس تدریجی و متناسب با بار بوته |
| نادیده گرفتن علف هرز حاشیه | مخزن ناقل و ویروس | مدیریت کل محیط، نه فقط ردیف خیار |
| محلولپاشی در گرمای زیاد | تبخیر سریع و خطر سوختگی | زمان خنکتر، آب مناسب و تست اختلاط |
| تاخیر در برداشت | درشتشدن میوه و کاهش تشکیل میوه جدید | برداشت بر اساس سرعت رشد و بازار |
از تشخیص درست تا انتخاب راهکار؛ تصمیم دقیق، قبل از مصرف نهاده.
این بخش جای تشخیص را نمیگیرد. انتخاب نهاده باید بعد از مشخص شدن مرحله رشد، کیفیت آب، وضعیت ریشه و مشکل واقعی انجام شود.
برای استقرار نشا و پشتیبانی از توسعه ریشه در مراحل اولیه؛ مصرف بر اساس شرایط ریشه و برنامه غذایی.
مشاهده محصولفرمول جلبک، آمینواسید، NPK و فولویک برای پشتیبانی از رشد و مدیریت دورههای تنش.
مشاهده محصولبرای برنامههای هدفمند کلسیم؛ در اختلالات کلسیم ابتدا یکنواختی آب، ریشه و EC بررسی شود.
مشاهده محصولمنبع Si و K برای برنامه تغذیه و استحکام بافت؛ مکمل مدیریت است و جایگزین آفتکش یا اصلاح عامل بیماری نیست.
مشاهده محصولبیواستیمولانت برای کمک به آمادگی و بازیابی گیاه در شرایط تنش؛ جایگزین اصلاح آب، ریشه یا عامل تنش نیست.
مشاهده محصولمنبع آمینواسید آزاد در برنامه تغذیه و مدیریت تنش؛ زمان کاربرد بر اساس وضعیت واقعی بوته تعیین شود.
مشاهده محصولبرای مراحل باردهی و نیاز بالاتر به K؛ در EC بالا یا عدم تعادل Ca/Mg باید با دقت برنامهریزی شود.
مشاهده محصولبرای برنامههای اصلاح خاک و تنش شوری؛ تصمیم نهایی باید بر اساس EC، سدیم، SAR و آنالیز آب/خاک باشد.
مشاهده محصولسن برگ تعیینکننده است. زردی برگ پیر میتواند از N یا Mg، شوری و ضعف ریشه باشد؛ زردی بینرگبرگی برگ جوان بیشتر Fe/Mn و pH بالا را مطرح میکند. کنه، سفیدبالک، بیماریهای ریشه و پیری طبیعی نیز باید بررسی شوند.
گردهافشانی ناقص در ارقام بذردار، آب نامنظم، گرمای شدید، آسیب تریپس، بار زیاد بوته و تنش تغذیه از علتهای مهماند. در رقم پارتنوکارپ، اول اقلیم و بار بوته بررسی شود.
زمینه ژنتیکی همراه با خشکی، گرما و نوسان آب میتواند کوکوربیتاسین را افزایش دهد. مدیریت تنش و انتخاب رقم مهمتر از مصرف یک نهاده خاص است.
سفیدک پودری معمولاً پوشش سفید آردمانند روی سطح برگ میدهد. سفیدک داخلی لکههای زرد زاویهدار ایجاد میکند و در پشت برگ و رطوبت مناسب اسپور خاکستری/ارغوانی دیده میشود. عامل و برنامه قارچکش آنها متفاوت است.
یک ماده واحد برای همه شرایط «بهترین» نیست. سابقه مقاومت، مرحله بیماری، ثبت و PHI تعیینکنندهاند. گروههای گروه اثر قارچکش 3 (FRAC)، 5، 7 و 11 در برنامههای مختلف وجود دارند و باید بر اساس برچسب و چرخش گروه اثر مصرف شوند.
توری، نشای پاک، کارت زرد، حذف میزبان، دشمن طبیعی و درمان زودهنگام پورهها. اگر سم لازم شد، ماده متناسب با مرحله آفت انتخاب و گروه اثر چرخانده شود؛ موادی مثل اسپیرومسیفن (Spiromesifen)، بوپروفزین (Buprofezin)، پیریپروکسیفن (Pyriproxyfen) یا گروههای جدیدتر فقط در صورت ثبت روی خیار استفاده شوند.
پشت برگ را با ذرهبین بررسی کنید. لکههای نقطهای روشن در سطح بالا، سپس زردی/برنزهشدن و تار ظریف در جمعیت بالا از نشانههای کلاسیکاند.
خیر. اگر برگ جوان درگیر باشد Fe یا Mn محتملتر است؛ اگر برگ پیر باشد Mg مطرح میشود. pH، شوری و سلامت ریشه میتوانند کمبود القایی بسازند.
کمبود اکسیژن، EC بالا، Pythium/Phytophthora، دمای نامناسب و آسیب شیمیایی از علل مهماند. از روی رنگ بهتنهایی عامل را مشخص نکنید؛ طوقه، بافت ریشه و شرایط آب بررسی شود.
خیر. متالاکسیل و مواد مشابه عمدتاً برای برخی اومیستها بهکار میروند؛ اما Rhizoctonia و Fusarium عاملهای متفاوتی هستند. تشخیص عامل پیش از انتخاب قارچکش ضروری است.
گرمای شدید، شب گرم، نور کم، خشکی یا غرقاب، EC بالا، N زیاد، بار بوته و در ارقام وابسته به گرده، گردهافشانی ضعیف از علل اصلیاند.
بسیاری از هیبریدهای پارتنوکارپ گلخانهای بدون گردهافشانی میوه میدهند. برای رقم خاص، راهنمای شرکت بذر ملاک است. خیار مزرعهای بذردار معمولاً به فعالیت گردهافشانها وابستهتر است.
در خاک، بازه حدود ۵.۸–۶.۶ برای بسیاری شرایط مناسب است. در کشت بدون خاک، محلول غذایی معمولاً حدود ۵.۵–۶.۵ مدیریت میشود؛ کیفیت آب و بستر تعیینکننده است.
عدد ثابت جهانی ندارد. در بسیاری از سامانههای هیدروپونیک حدود ۲ تا ۲.۵ mS/cm بهعنوان محدوده کاری دیده میشود، اما رقم، نور، دما، مرحله رشد، آب و EC زهآب تعیینکنندهاند.
کمبود K، شوری، B یا Cl زیاد، خشکی، آسیب ریشه و بعضی سمسوزیها میتوانند ظاهر مشابه داشته باشند. EC، تاریخچه محلولپاشی و سن برگ را بررسی کنید.
ریشه خفه یا بیمار قادر به جذب آب نیست. آبیاری بیشتر میتواند وضعیت را بدتر کند. ریشه، طوقه، زهکش، دما و EC بررسی شود.
بوته ضعیف لکهای، زردی، پژمردگی در گرما و گال روی ریشه. تأیید با بررسی ریشه و در صورت امکان آزمون خاک انجام میشود.
بار بیشازحد، کمبود نور، آب ناکافی، EC بالا، ضعف ریشه، K ناکافی یا بیماری شدید برگ از علل مهماند. اندازه میوه را فقط با افزایش K دنبال نکنید؛ محدودکننده اصلی را پیدا کنید.
کمبود آب، بار زیاد بوته، نور کم، تغذیه نامتعادل و مشکلات گردهافشانی بسته به رقم میتوانند باعث رشد ناکامل میوه شوند.
شته، سفیدبالک، ویروس، گرما، شوری، آسیب علفکش و عدم تعادل تغذیهای ممکناند. الگوی پیچش و حضور حشره یا موزاییک به تشخیص کمک میکند.
خیر. این عارضه اغلب مشکل انتقال Ca است، نه صرفاً نبود Ca. نوسان آب، شوری، ریشه آسیبدیده و رشد سریع باید اصلاح شوند. محلولپاشی بدون اصلاح علت اصلی ممکن است نتیجه محدود داشته باشد.
غلظت بالا، اختلاط ناسازگار، دمای زیاد، آب با EC یا pH نامناسب، روغنها و فاصله کم بین بعضی سموم از علل رایجاند. تاریخچه دقیق تانک و شرایط هوا بررسی شود.
بسته به رقم، فصل و بازار ممکن است چند بار در هفته یا حتی روزانه باشد. هدف جلوگیری از ماندن میوههای بیشازحد درشت روی بوته است.
حدود ۱۰–۱۲.۵°C و RH نزدیک ۹۵٪ برای بسیاری از خیارها مناسب گزارش شده است. سرمای طولانی زیر حدود ۱۰°C میتواند آسیب سرمایی ایجاد کند.
بهتر است جدا نگهداری شود، چون خیار به اتیلن حساس است و محصولات اتیلنزا میتوانند زردی و افت کیفیت را تسریع کنند.
برنامهای که بر اساس آب، خاک/بستر، رقم، مرحله رشد، عملکرد هدف و آزمون برگ تنظیم شود. نسخه ثابت بدون این دادهها علمی نیست.
خیر. بیواستیمولانتها میتوانند مکمل مدیریت رشد و تنش باشند، اما جای تأمین متعادل N، P، K، Ca، Mg و ریزمغذیها یا اصلاح عامل تنش را نمیگیرند.
بذر و نشای سالم، توری، حذف علف هرز میزبان، کنترل ناقل، ضدعفونی ابزار برای ویروسهای مکانیکی، حذف سریع بوته آلوده و رقم مقاوم در صورت وجود. برای ویروس سیستمیک داخل بوته درمان سمّی مستقیم وجود ندارد.
اطلاعات این راهنما بر پایه منابع دانشگاهی، سامانههای ترویج کشاورزی و نهادهای تخصصی معتبر بینالمللی تدوین شده است.