هیومیک + فولویک
برای برنامه اصلاح خاک و پشتیبانی از ریشه و دسترسی عناصر؛ بهویژه در خاکهای فشرده یا آهکی، در کنار اصلاح زهکش.
مشاهده محصول
این صفحه برای پاسخ دادن به پرسشهای اصلی تولیدکننده درباره سیر (Allium sativum L.) ساخته شده است: از انتخاب حبه بذری، تیپهای گردنسخت و گردننرم، آمادهسازی خاک و زمان کاشت تا آبیاری، تغذیه، کمبود و مسمومیت عناصر، اختلالات فیزیولوژیک، آفات، بیماریها، علفهای هرز، تناوب زراعی، برداشت، کیورینگ و انبارداری.

در سیر، یک زردی ساده میتواند از کمبود نیتروژن تا پوسیدگی صفحه پایه، نماتد، شوری یا رسیدگی طبیعی باشد. محل شروع علامت مسیر تشخیص را کوتاه میکند.
گردن نرمتر، تعداد حبه بیشتر و معمولاً ماندگاری انباری بالاتر دارد. بسیاری از تیپهای تجاری مناطق معتدل تا گرم در این گروه قرار میگیرند. ساقه گلدهنده معمولاً تشکیل نمیشود یا بسیار محدود است.
ساقه گلدهنده یا گلساقه (Scape) مشخص میسازد، حبهها معمولاً کمتر و درشتترند و نیاز سرمایی در بسیاری از ژنوتیپها پررنگتر است. حذف بهموقع ساقه گلدهنده میتواند منابع بیشتری به سوخ منتقل کند.
نام فارسی رایج آن «سیر فیل» یا «سیر فیلی» است، اما از نظر گیاهشناسی سیر حقیقی (Allium sativum) محسوب نمیشود و به Allium ampeloprasum، یعنی گروه نزدیک به ترهفرنگی، تعلق دارد. حبههای بسیار درشت و طعم ملایمتری دارد؛ بنابراین توصیههای رقم و مدیریت سیر معمولی نباید بدون تفکیک به آن تعمیم داده شود.


ریشهزایی سیر در هوای خنک مطلوب است و بسیاری از ارقام برای تشکیل سوخ و تفکیک مناسب حبهها از دوره سرما سود میبرند. کمبود سرما در ژنوتیپ نامتناسب میتواند سوخ گرد یا کمحبه ایجاد کند.
تشکیل سوخ با افزایش طول روز و دما تحریک میشود. بنابراین رقم باید با عرض جغرافیایی و فصل کشت سازگار باشد؛ کاشت بسیار دیر، زمان کافی برای ساخت سطح برگ پیش از سوخدهی را کم میکند.
خاک حاصلخیز، نرم، عمیق و با زهکش خوب مناسبتر است. خاکهای سنگین و ماندابی خطر Fusarium، White rot و بدشکلی سوخ را بالا میبرند. pH حدود ۶ تا ۷ برای بسیاری از خاکها محدوده کاری مناسبی است.
تکرار پیاز، سیر، تره، موسیر و سایر Alliumها ریسک سفیدک سفید، فوزاریوم، نماتد و کنه سوخ را بالا میبرد. سابقه White rot بسیار جدی است، چون اسکلروتها میتوانند سالها در خاک باقی بمانند.
در سیر، ارزش تناوب از «گیاه همراه» مهمتر است. تصمیم خوب باید چرخه بیماریهای خاکزاد، آفات مشترک، نماتد، علفهای هرز، بقایای گیاهی و محدودیت علفکشهای فصل قبل را همزمان در نظر بگیرد.
| گیاه یا گروه | ارزیابی | مزیت یا دلیل | ریسک و نکته مدیریتی |
|---|---|---|---|
| پیاز، موسیر، تره، ترهفرنگی و دیگر آلیومها | تناوب متوالی نامناسب | از نظر تجهیزات و عملیات مشابهاند، اما این شباهت مزیت تناوبی ایجاد نمیکند. | بسیاری از عوامل مهم مثل زنگ، پوسیدگی سفید، بوتریتیس، فوزاریوم، تریپس و نماتد ساقه و سوخ میان آلیومها مشترکاند. در مزرعه دارای سابقه بیماری، آلیوم بعد از آلیوم ریسک تجمع مایه آلودگی را بالا میبرد. |
| ذرت و بعضی گیاهان غیرمیزبان نماتد ساقه و سوخ | در شرایط مشخص مفید | در مزرعه آلوده به Ditylenchus dipsaci، کشت گیاهان غیرمیزبان یا کممیزبان مانند ذرت در مزرعه عاری از علف هرز میتواند جمعیت این نماتد را کاهش دهد. | ذرت ممکن است میزبان نماتدهای گیاهی دیگری باشد؛ بنابراین این توصیه فقط بعد از مشخص شدن گونه نماتد ارزش دارد، نه بهعنوان نسخه ثابت برای هر مزرعه. |
| چاودار، خردل سفید و خردل هندی بهعنوان گیاه پوششی | مناسب برای مدیریت علف هرز | اگر سریع مستقر شوند، پوشش متراکم آنها میتواند فشار علف هرز را پیش از کاشت سیر کاهش دهد. | بقایای سبز بهتر است حدود ۳ تا ۴ هفته پیش از کاشت سیر به خاک برگردند؛ شخم بقایای تازه نزدیک کاشت میتواند فشار مگس بذر را افزایش دهد. |
| لگومهای زمستانه و مخلوطهای کندرشد | مشروط | میتوانند به پوشش خاک و چرخه نیتروژن کمک کنند. | اگر در ابتدای فصل کند مستقر شوند، ممکن است علفهای هرز درون پوشش رشد کرده و بذر بدهند. بنابراین برای مزرعهای با بانک بذر بالا، انتخاب پوشش سریعالرشد معمولاً منطقیتر است. |
| محصولات غیرآلیومی پس از سیر | عموماً مناسبتر از آلیوم بعدی | شکستن چرخه آفات و بیماریهای اختصاصی آلیوم و ایجاد فرصت استفاده از روشها و علفکشهای متفاوت. | محدودیت کشت بعدی (Plant-back) علفکشهای مصرفشده در سیر باید بررسی شود؛ باقیمانده بعضی علفکشها میتواند به محصول بعدی حساس خسارت بزند. |
| قطعه مجاور با پیاز یا سیر آلوده | همجواری پرریسک | مزیت زراعی مشخصی ندارد. | برای عوامل هوابردی مانند زنگ و برخی آفات مشترک، مجاورت میتواند انتقال را آسانتر کند. جداسازی قطعات آلیومی و حذف بوتههای خودرو در برنامه بیماریهای مهم توصیه میشود. |
فاصلهدادن چندساله از آلیومها و حذف سیر و پیاز خودرو به کاهش چرخه آلودگی کمک میکند. منابع UC برای زنگ حدود ۲ تا ۳ سال و برای برخی بیماریهای بوتریتیسی حدود ۳ سال دوری از آلیوم را توصیه میکنند.
تناوب لازم است اما کافی نیست. اسکلروتهای عامل پوسیدگی سفید میتوانند بیش از دو دهه در خاک زنده بمانند؛ بنابراین حتی تناوب طولانی، زمین آلوده را تضمینشده پاک نمیکند. جلوگیری از جابهجایی خاک و حبه آلوده اهمیت بیشتری پیدا میکند.
فاصله چندساله از پیاز و سیر، کاهش زخم و کنترل عوامل تنشزا کمککننده است. در سابقه شدید، فقط تغییر محصول کافی نیست و بهداشت مزرعه و انتخاب قطعه نیز باید اصلاح شود.
| موضوع | راهنمای اجرایی | اشتباه رایج |
|---|---|---|
| منبع بذر | سوخهای سالم، سفت، یکنواخت و عاری از پوسیدگی، کنه و نماتد؛ ترجیحاً از منبع تکثیر معتبر. | کاشت حبههای بازاری ناشناخته با سابقه انباری و بیماری نامعلوم. |
| تفکیک حبه | نزدیک زمان کاشت جدا شود تا صفحه پایه خشک و زخمی نشود؛ پوشش کاغذی تا حد ممکن حفظ شود. | جداکردن بسیار زودهنگام و نگهداری حبه زخمی. |
| جهت کاشت | نوک حبه رو به بالا و صفحه پایه رو به پایین؛ کاشت کج باعث سوخ بدشکل میشود. | ریختن تصادفی حبه در شیار بدون جهت. |
| فاصله | برای بسیاری از کشتهای تازهخوری، حدود ۱۰–۱۵ سانتیمتر روی ردیف و ۲۰–۳۰ سانتیمتر بین ردیف نقطه شروع عملی است؛ رقم، مکانیزاسیون و اندازه هدف تعیینکنندهاند. | تراکم بالا برای افزایش تعداد بوته و در نتیجه کوچک شدن سوخ. |
| عمق | بهطور معمول چند سانتیمتر خاک روی نوک حبه؛ در خاک سبک/سرمای شدید عمیقتر و در خاک سنگین کمعمقتر. | کاشت خیلی عمیق در خاک سنگین و خیس. |
| مالچ | در اقلیم مناسب برای تعدیل دما، حفظ رطوبت و کاهش علف هرز مفید است. | مالچ آلوده به بذر علف هرز یا نگهداشتن رطوبت بیش از حد در خاک ضعیفزهکش. |

ریشه سیر نسبتاً کمعمق است و در دوره رشد فعال به رطوبت قابل اتکا نیاز دارد. خشکی متناوب، سطح برگ و اندازه سوخ را کاهش میدهد؛ ماندابی و خاک اشباع نیز خطر بیماریهای صفحه پایه و سوخ را بالا میبرد.
برنامه غذایی سیر باید از آزمون خاک و آب شروع شود. در خاکهای فشرده یا آهکی، اصلاح ریشهگاه و ماده آلی مقدم بر مصرف کور کود است؛ برای آشنایی با نقش هیومیک و فولویک میتوان صفحه کود هیومیک اسید شاور را هم دید. از آنجا که سوخدهی با طول روز پیش میرود، کمبود تغذیه در ابتدای فصل زمان از دسترفتهای است که بعداً بهطور کامل جبران نمیشود.
برای ساخت سطح برگ ضروری است، اما N زیاد و دیرهنگام میتواند رسیدگی را عقب بیندازد، گردن را ضخیم نگه دارد و کیفیت انبارداری را پایین بیاورد. تقسیم مصرف معمولاً بهتر از یک نوبت سنگین است.
در استقرار ریشه و رشد اولیه نقش دارد. در خاکهای آهکی تثبیت P محتمل است؛ تصمیم بر اساس آزمون خاک و جایگذاری مناسب منطقیتر از مصرف کور است.
در تنظیم آب، فتوسنتز و پرشدن سوخ نقش دارد. کمبود شدید میتواند سوختگی حاشیه/نوک برگهای پیر، ضعف رشد و کاهش اندازه سوخ ایجاد کند.
برای ترکیبات گوگردی مسئول عطر و تندی سیر مهم است. کمبود S میتواند رشد و کیفیت را کم کند؛ مصرف آن باید با نوع کود، شوری و وضعیت سولفات خاک هماهنگ باشد.
Ca برای بافتهای جوان و ریشه و Mg برای کلروفیل ضروریاند. تعادل K-Ca-Mg مهم است؛ مصرف زیاد یکی میتواند جذب دیگری را محدود کند.
Zn، Fe، Mn، B و Cu کممصرفاند، نه کماهمیت. در خاک آهکی یا با pH بالا کمبود القایی محتمل است؛ محلولپاشی فقط بعد از تشخیص، زمان و غلظت مناسب انجام شود.
زردی سیر را با کود بیشتر درمان نکنید تا علت روشن شود. اگر مزرعه لکهای است، ریشه و صفحه پایه بررسی شود؛ اگر کل مزرعه یکنواخت است، آب، EC، pH و تغذیه محتملترند. اگر فقط برگ جوان بدشکل است، مریستم، نماتد و کمبودهای کمتحرک بررسی شوند.

سبز کمرنگ شدن عمومی، زردی از برگهای پیر و کاهش رشد و قطر سوخ. با رسیدگی طبیعی اشتباه نشود؛ زمان بروز و یکنواختی مزرعه مهم است.

بوته کوچک، رشد ریشه و برگ ضعیف و در سرما گاهی تیرگی یا ارغوانی شدن. خاک سرد و pH نامناسب میتواند کمبود القایی ایجاد کند.

سوختگی نوک و حاشیه برگهای مسنتر، ضعف تحمل تنش و پرشدن ضعیف سوخ. شوری میتواند ظاهر بسیار مشابه ایجاد کند.

زردی نسبتاً یکنواخت که میتواند شبیه N باشد اما تمایل بیشتری به بافت جوان دارد؛ کاهش رشد و کیفیت ترکیبات گوگردی محتمل است.

کلروز بین رگبرگی روی برگهای مسنتر؛ در باروری بالای K یا عدم تعادل کاتیونی تشدید میشود.

نکروز نوک و بدشکلی برگهای جوان، ضعف ریشه و مریستم؛ اغلب مسئله انتقال و رطوبت ریشه نیز مطرح است.

کلروز بین رگبرگی روی جوانترین برگها، بهویژه در خاک آهکی و pH بالا؛ ریشه خفه یا سرد نیز جذب Fe را کم میکند.

کلروز بین رگبرگی ظریف و لکهلکه روی برگهای جوان تا میانی؛ تشخیص از Fe فقط با ظاهر همیشه مطمئن نیست.

کاهش رشد و کوتاهشدن برگها، کلروز یا نوارهای روشن؛ در pH بالا و فسفر زیاد احتمال قفلشدن بیشتر است.

بدشکلی بافت جوان، اختلال رشد مریستم و ریشه و در موارد شدید کیفیت پایین سوخ. فاصله کمبود تا مسمومیت بور کم است؛ بدون تشخیص مصرف سنگین نشود.
برای شناخت آنالیز و کاربرد محصول بور برند شاور، بورومیک شاور بهعنوان لینک داخلی مرتبط در دسترس است؛ مصرف فقط پس از تشخیص کمبود انجام شود.

ضعف رشد، رنگپریدگی و کاهش استحکام؛ در خاکهای آلی یا شرایط خاص محتملتر است و نیاز به تأیید آزمایشگاهی دارد.

زردی و ضعف متابولیسم نیتروژن؛ در سیر نسبتاً نادر است و پیش از مصرف باید pH و آزمون بافت بررسی شود.

رشد سبزینهای تیره و نرم، تأخیر رسیدگی، گردن ضخیم و احتمال افت انبارداری. افزایش N در انتهای فصل معمولاً کیفیت را به اندازه سبزینگی بالا نمیبرد.

سوختگی نوک برگ، کاهش رشد، ریشه ضعیف و سوخ کوچک. تجمع نمک در ناحیه پیاز در آبیاری قطرهای باید با نمونهبرداری درست سنجیده شود.

سوختگی نوک و حاشیه، نکروز و کاهش رشد؛ چون دامنه ایمن بور محدود است، مصرف پیشگیرانه و سنگین توصیه نمیشود.

سوختگی نوک، افت جذب K/Ca و کاهش عملکرد؛ کیفیت آب، SAR و زهکش همراه با EC بررسی شوند.

در خاک سرد، خیس یا کماکسیژن خطر تجمع آمونیوم، آسیب ریشه و رشد ضعیف بیشتر میشود؛ فرم N و زمان مصرف مهم است.

لکههای نکروزه نسبتاً ناگهانی پس از محلولپاشی؛ غلظت بالا، آب نامناسب، گرما، روغنها یا اختلاط ناسازگار از علل رایجاند.

پیچیدگی، بدشکلی یا نوارهای سفید/زرد پس از سمپاشی مزرعه مجاور. تاریخ و جهت باد برای افتراق از ویروس و کمبود مهم است.

باقیمانده بعضی علفکشهای محصول قبلی میتواند پس از کاشت سیر باعث بدشکلی، پیچیدگی برگ، توقف رشد یا کاهش یکنواختی مزرعه شود. شدت خسارت به ماده مؤثره، فاصله مصرف تا کاشت، بافت و pH خاک، رطوبت و شرایط تجزیه وابسته است. در زمین با سابقه نامشخص، بیواسی خاک قبل از کاشت میتواند ریسک را روشنتر کند.
یک سوخ بدون تفکیک واضح حبهها؛ میتواند در اثر ژنوتیپ، ناکافی بودن سرما، کاشت دیر یا نامتناسب بودن رقم با اقلیم رخ دهد.
رشد جانبی و شکل نامنظم سوخ میتواند با ژنوتیپ، نوسان دما، سرما و مدیریت تغذیهای مرتبط باشد و ارزش بازار را کاهش دهد.
برداشت دیر، رسیدگی بیش از حد و شرایط نامناسب رطوبتی باعث بازشدن پوشش و نمایان شدن حبهها میشود؛ ماندگاری کاهش مییابد.
کاشت دیر، تراکم بالا، علف هرز، سطح برگ کم، تنش آب، بیماری ریشه، تغذیه ناکافی یا ساقه گلدهنده باقیمانده در سیر گردنسخت از عوامل مهماند.
دما و مدت نگهداری، ژنوتیپ و شکست خواب مؤثرند. دمای میانی نامناسب میتواند جوانهزنی را تحریک کند؛ برای ذخیره طولانی شرایط سرد و خشک کنترلشده ارجح است.
یخزدگی و ذوب متناوب میتواند حبه را به سطح براند و ریشهها را پاره کند. عمق کاشت مناسب و مالچ در مناطق سرد کمککنندهاند.
برای تفکیک فرم بالغ و نابالغ و آشنایی با اصول پایش، راهنمای شناسایی حشرات وانیا زیست نیز بهعنوان مرجع داخلی مکمل قابل استفاده است.

زخمهای نقرهای، سفیدکمانند و افت سطح فتوسنتز. هوای گرم و خشک جمعیت را بالا میبرد. داخل محور برگها و لابهلای برگها پایش شود.

ردیف لکههای سفید تخمگذاری روی برگ، سپس تونل لاروی به سمت غلاف و گاهی سوخ. توری/کاور و زمانبندی بر اساس پرواز بالغها اهمیت زیادی دارد.

حبههای لکهدار و گردآلود، کاهش سبزشدن، آسیب صفحه پایه و تشدید پوسیدگی انبار. کنه خشکسوخ بسیار ریز و بدون ذرهبین دشوار است.

برگ کوتاه و بدشکل، بافت متورم، نرمشدن گردن و حلقههای قهوهای داخل سوخ. میتواند در انبار نیز ادامه یابد.

لاروی سفید در قاعده و سوخ، زردی و پژمردگی؛ در بسیاری مناطق خسارت آن روی سیر از پیاز کمتر است اما زخم آن راه پوسیدگی ثانویه را باز میکند.

کلنی شته ممکن است خسارت مستقیم کمی داشته باشد اما انتقال برخی ویروسهای آلیوم مهم است. کنترل ناقل بهتنهایی گیاه ویروسی را درمان نمیکند.

زردی و مرگ بوته، پوسیدگی پایه، میسلیوم سفید و اسکلروتهای سیاه ریز شبیه دانه خشخاش. تناوب کوتاه کافی نیست چون اسکلروت میتواند بسیار طولانی در خاک بماند.

زردی نوک برگ، ریشه ضعیف و پوسیدگی قهوهای/خشک از صفحه پایه به بالا. در هوای گرمتر شدیدتر میشود و در انبار ادامه مییابد.

جوشهای نارنجی تا قهوهای روی برگ که در آلودگی شدید سطح فتوسنتز را کم و سوخ را کوچک میکند. تراکم بالا و رطوبت برگ میتوانند شدت را بیشتر کنند.

لکههای کشیده قهوهای تا ارغوانی که میتوانند حلقههای متحدالمرکز و هاله زرد بسازند و برگ را خشک کنند.

رشد خاکستری تا ارغوانی روی برگ در هوای خنک و مرطوب، سپس زردی و خوابیدن برگ. شبنم طولانی و آبیاری بارانی ریسک را بالا میبرند.

آلودگی میتواند از مزرعه شروع و در انبار آشکار شود؛ گردن نرم و آبسوخته و سپس خشک/نکروزه میشود و اسکلروت یا کپک خاکستری ممکن است دیده شود.

علائم میتواند شامل قهوهایشدن پوشش سوخ، گردن غیرطبیعی و ضخیم، و پوسیدگی بافت داخلی بالای حبهها باشد. گونههایی از Pseudomonas از سیرهای دارای این علائم جدا شدهاند. رطوبت زیاد، زهکشی ضعیف، آبیاری بارانی و کیورینگ کند خطر را بالا میبرند.

لکههای آبسوخته روی حبه که به کپک سبز تا آبی پودری تبدیل میشوند؛ اغلب پس از برداشت و از زخم وارد میشود.

توده اسپور سیاه بین پوستهها و حبهها، بهویژه در گرما و رطوبت و سوخهای زخمی. تهویه و جلوگیری از ضربه اهمیت دارد.

نوارهای زرد، موزاییک، کاهش رشد و سوخ کوچک. سیر بهصورت رویشی تکثیر میشود و ویروسها میتوانند نسل به نسل همراه بذر بمانند.

ریشهها صورتی سپس قرمز/بنفش و خشک میشوند، بوته ضعیف و سوخ کوچک میماند. در خاک گرم و قطعات آلوده اهمیت بیشتری دارد.

پوسیدگی در قاعده، میسلیوم سفید بادبزنی و اسکلروتهای قهوهای روی خاک/سوخ. گرما و رطوبت بالا مساعدکنندهاند.
سیر سایهاندازی سریع و متراکمی ندارد و در مراحل اولیه رقیب ضعیفی است. علفهای هرز علاوه بر مصرف آب و غذا، برداشت و خشککردن را سخت و برخی آفات و ویروسها را پشتیبانی میکنند.

پهنبرگ یکساله با رشد سریع؛ پیش از بذر دادن کنترل شود.

در گرما رشد بسیار سریع دارد و میتواند ردیفهای سیر را بهسرعت تحت فشار قرار دهد.

توان ریشهزایی مجدد از قطعات ساقه دارد؛ وجین سطحی و رها کردن روی خاک مرطوب ممکن است کافی نباشد.

چندساله با ریشه عمیق؛ مدیریت مؤثر معمولاً باید پیش از کاشت سیر آغاز شود.

چندساله غدهدار؛ وجین ساده میتواند قطعات تکثیری را پخش کند. کاهش ذخیره غدهها برنامه چندمرحلهای میخواهد.

گونه دقیق باید شناسایی شود؛ زمان سبزشدن و ثبت گراسکش انتخابی تعیینکننده است.
برای شناسایی دقیقتر، دانشکده وانیا زیست و راهنمای علفهای هرز سایت را نیز بهعنوان لینک داخلی مکمل در صفحه نهایی متصل میکنیم.
| مرحله | پایش و اقدام کلیدی | ریسک اصلی |
|---|---|---|
| قبل کاشت | سابقه White rot و نماتد، آزمون خاک/آب، زهکش، علفهای چندساله، سلامت بذر | انتقال آلودگی به قطعه پاک و قفل شدن مشکل برای چند سال |
| کاشت تا سبزشدن | یکنواختی عمق، رطوبت، بیرونزدگی حبه، پوسیدگی و کنه سوخ | استقرار ضعیف و کانون بیماری خاکزاد |
| رشد رویشی | تعداد برگ، رنگ، تریپس، مینوز، علف هرز، لکههای اولیه زنگ/سفیدک | از دست دادن سطح برگ پیش از سوخدهی |
| شروع سوخدهی | آب یکنواخت، N کنترلشده، K/S کافی، پایش برگ و ریشه | سوخ کوچک یا نارس و بیماری برگ |
| ساقه گلدهنده در سیر گردنسخت | حذف در زمان مناسب، مگر برای تولید پیازچه هوایی (Bulbil) | رقابت ساقه گلدهنده با سوخ تجاری |
| نزدیک برداشت | کاهش آب، پایش پوسیدگی، تعیین بلوغ با برگ و نمونه سوخ | برداشت زود = سوخ کوچک؛ برداشت دیر = شکافتن پوسته |
| کیورینگ | سایه، جریان هوا، جلوگیری از باران/شبنم و تلنبار ضخیم | Botrytis، Penicillium، Aspergillus و پوسیدگی باکتریایی |
| انبار | غربال سوخ نرم/زخمی، تهویه، دما و RH پایدار، بازدید دورهای | گسترش پوسیدگی و جوانهزنی |
زمانی که حدود ۴۰–۶۰٪ برگها زرد/خشک شدهاند یا چند برگ پایینی قهوهای و برگهای بالایی هنوز سبزند، چند سوخ نمونه بررسی شود. رقم و اقلیم تعیینکنندهاند.
خاک ابتدا شل شود و سوخ با ابزار بالا آورده شود؛ کشیدن مستقیم ساقه میتواند صفحه پایه و گردن را زخمی کند. ضربه به حبه تازه برداشتشده ریسک پوسیدگی را بالا میبرد.
سوخها در سایه، محیط خشک و دارای جریان هوا معمولاً حدود ۲–۴ هفته خشک میشوند تا پوسته و گردن کاملاً برسد. نور مستقیم شدید و خیسشدن دوباره نامطلوب است.
پس از کیورینگ، خاک خشک بهآرامی پاک و ریشه و برگ بر اساس نوع بازار کوتاه میشود. شستوشوی بیبرنامه قبل از خشکشدن میتواند ریسک پوسیدگی را افزایش دهد.
برای نگهداری طولانی، منابع ترویجی دمای نزدیک ۰–۲°C و رطوبت نسبی حدود ۶۵–۷۵٪ را برای سیر خشک پیشنهاد میکنند؛ تهویه و جلوگیری از میعان ضروری است.
از سوخهای درشت، سالم و تیپیک رقم که هیچ علامت Fusarium، White rot، نماتد یا کنه ندارند انتخاب شود. انتخاب ظاهری جای برنامه بذر سالم را نمیگیرد.


در سیر، انتخاب بذر سالم و تشخیص صفحه پایه اغلب از انتخاب سم مهمتر است؛ ابتدا علت، سپس راهکار.
این بخش جای آزمون خاک و تشخیص نیست؛ محصول باید متناسب با مرحله، کمبود واقعی، شوری و کیفیت آب انتخاب شود.
برای برنامه اصلاح خاک و پشتیبانی از ریشه و دسترسی عناصر؛ بهویژه در خاکهای فشرده یا آهکی، در کنار اصلاح زهکش.
مشاهده محصولبرای پشتیبانی از استقرار ریشه در اوایل فصل؛ در مزرعه دارای پوسیدگی ریشه، ابتدا عامل بیماری و زهکش بررسی شود.
مشاهده محصولبرای کمبود تأییدشده بور؛ در سیر فاصله کمبود و مسمومیت مهم است و مصرف پیشگیرانه سنگین مناسب نیست.
مشاهده محصولدر برنامههای هدفمند Ca و کیفیت بافت؛ برای ریشه خفه یا شوری، ابتدا عامل اصلی اصلاح شود.
مشاهده محصولبیواستیمولانت برای دورههای تنش و پشتیبانی رشد؛ جای NPK پایه یا اصلاح بیماری را نمیگیرد.
مشاهده محصولبرای پشتیبانی از گیاه در دوره تنشهای محیطی پس از اصلاح علت اصلی آب، ریشه یا دما.
مشاهده محصولدر برنامه اصلاح خاک شور؛ تصمیم بر اساس EC، سدیم، SAR، بافت و امکان آبشویی گرفته شود.
مشاهده محصولدر بسیاری مناطق کشت پاییزه نتیجه بهتری میدهد، به شرطی که حبه پیش از سرمای شدید ریشهدار شود ولی رشد رویشی افراطی نکند. در مناطق گرم، زمان دقیق و رقم باید بر اساس نیاز سرمایی و طول روز محلی انتخاب شود.
بسیاری از ژنوتیپها از دوره سرما برای تفکیک حبه و تشکیل سوخ مناسب سود میبرند، ولی شدت نیاز در تیپها متفاوت است. تیپهای گردنسخت معمولاً وابستگی بیشتری به سرمای زمستان دارند.
کمبود سرما، کاشت دیر، رقم نامتناسب با منطقه یا شرایط طول روز و دما از علل مهم «Round» هستند.
در تولید سوخ سیر گردنسخت، حذف ساقه گلدهنده پس از ظاهر شدن معمولاً برای حفظ منابع و اندازه سوخ انجام میشود. اگر هدف تولید پیازچه هوایی (Bulbil) است، بخشی از آنها حفظ میشوند.
N یا K کم، شوری، خشکی، بیماری صفحه پایه، رسیدگی طبیعی و حتی سرما میتوانند این علامت را بسازند. یکنواختی مزرعه و سلامت ریشه تعیینکننده تشخیص است.
زردی و ضعف بوته همراه با پوسیدگی پایه، پوشش قارچی سفید و اسکلروتهای سیاه بسیار ریز روی سوخ/ریشه از علائم شاخصاند. ورود آن به زمین پاک مسئلهای بلندمدت است.
هر دو از پایه شروع میشوند، اما White rot اغلب میسلیوم سفید و اسکلروت سیاه ریز دارد؛ Fusarium صفحه پایه قهوهای، پیتدار و خشکتر میسازد و ممکن است رشد سفید/صورتی داشته باشد. آزمایشگاه در موارد مشابه کمک میکند.
یک ماده ثابت برای همه مناطق مناسب نیست. در برخی راهنماها اسپینتورام، اسپینوساد و آبامکتین روی پیاز/سیر ثبت دارند؛ اما ثبت ملی، PHI، مقاومت محلی و مرحله آفت باید تعیینکننده باشد.
زخم برداشت، کیورینگ ناقص، رطوبت بالا، تهویه ضعیف، Botrytis، Penicillium، Aspergillus، Fusarium یا باکتریها محتملاند. سوخ بیمار باید پیش از ورود به انبار حذف شود.
در بسیاری کشتها با نزدیکشدن به رسیدگی، آب بهتدریج کم و حدود یک تا دو هفته پیش از برداشت محدود یا قطع میشود؛ بافت خاک، گرما و وضعیت بوته باید لحاظ شود.
یک معیار رایج زرد شدن حدود ۴۰–۶۰٪ برگها یا خشک شدن چند برگ پایینی همراه با سبز بودن برگهای بالایی است. چند سوخ آزمایشی برای بررسی پرشدن حبه و سلامت پوسته باز شود.
خشککردن کنترلشده سیر بعد از برداشت در سایه و جریان هوا تا گردن و پوستهها خشک شوند. این مرحله ماندگاری را بالا و خطر پوسیدگی انبار را کم میکند.
برای نگهداری طولانی سیر خشک، منابع ترویجی نزدیک ۰ تا ۲ درجه سانتیگراد و حدود ۶۵ تا ۷۵٪ رطوبت نسبی را پیشنهاد میکنند. پایداری دما، جریان هوا و عدم میعان مهم است.
ممکن است سبز شود، اما رقم، سازگاری اقلیمی، سلامت ویروسی و بیماریهای سوخ مشخص نیست. برای تولید تجاری، بذر تکثیری سالم و شناختهشده ریسک بسیار کمتری دارد.
این صفحه بر پایه منابع ترویجی و IPM دانشگاهی تدوین شده و اعتبار تصاویر نیز در نسخه نهایی کنترل میشود.
اگر در مزرعه سیر علامتی بین کمبود و بیماری مشترک است، قبل از هزینه برای کود یا سم، یک نمونه کامل شامل برگ، ریشه و سوخ از حاشیه کانون و یک بوته سالم برای مقایسه بررسی شود. تفاوت صفحه پایه و بافت داخل سوخ اغلب تشخیص را روشن میکند.